Homo ludens

Afgelopen zondag was het dan zover: onze eerste wedstrijd van de Olympische Spelen. We gingen voetbal kijken op Wembley. Eerst speelde Uruguay tegen Senegal en daarna kwam team GB tegen de Verenigde Arabische Emiraten. Ruben was speciaal overgevlogen en ook vriend Steve uit Zuidafrika kwam mee (gelukkig had de laatste zijn vuvuzela thuisgelaten).

De sfeer zat er goed in bij het stadion, het enige jammere was dat het bier niet mee naar de zitplekken mocht zodat de heren nog aardig moesten werken om op tijd de pints bier weg te werken en meer naar de WC moesten dan de hoogzwangere dame in het gezelschap.

Uruguay - Senegal was redelijk spannend maar niet hoogstaand. De Senegalezen speelden soms wat onbesuisd en een krijg zelfs een rode kaart voor een vrij groffe overtreding. Toch was het publiek geheel op hun hand. Misschien dat ene Suarez bij Uruguay er iets mee te maken had? In ieder geval werd deze flink uitgefloten.

Daarna was het tijd voor team GB. Giggs scoorde al vrij snel, maar in de tweede helft kwamen de Emiraten langszij, wat de sfeer in het stadion deed omslaan. Typisch Brits: als ze voorstaan zijn ze geweldig en worden ze natuurlijk kampioen; zit het een beetje tegen dat wist iedereen 'natuurlijk' altijd al dat ze rubbish waren. een beetje zoals Nederland zeg maar. Uiteindelijk wonnen de Britten met 3-1 dus gelukkig reden voor een feestje.

Op maandag was het de beurt aan een bezoek aan het Olympisch park zelf, waar we het Nederlands hockey heren team gingen aanmoedigen. Pure mazzel dat we uitgerekend Nederland kregen want ten tijde van het kaartjes kopen was nog niet bekend wie tegen wie zou spelen.

Het park is gigantisch groot en herbergt, naast het Olympsich stadion voor atletiek, oa de zwem arena, baanwielrennen, een handbalzaal, waterpolobad, basketbal, BMX racing en natuurlijk hockey.

Het was er ook enorm druk, je kon bijna over de hoofden lopen. Gelukkig hadden we alle tijd en waren ruim voor de eerste wedstrijd begon bij het hockey stadion. Daar zaten we hoog achter een van de doelen en hadden een mooi uitzicht over het park:

Links van het Olympsich stadion zie je de Orbit, een kunstwerk van Anish Kapoor; met een lift kun je helemaal naar boven, naar het view platform, maar helaas waren daarvoor de kaartjes uitverkocht.

De eerste wedstrijd (Pakistan - Spanje) was niet heel spannend, maar gaf ons wel de gelegenheid om te wennen aan het kijken van een live hockey wedstrijd. We kennen de regels wel zo ongeveer maar toch ging het soms wel snel en was het niet duidelijk waarom de scheids nou floot.

Nederland - India was gelukkig van een veel hoger niveau, en Nederland domineerde het grootste deel van de wedstrijd, hoewel ze wel wat inzakten vlak na rust waardoor India gelijk kon komen. gelukkig kregen 'we' nog een strafcorner aan het einde van de wedstrijd waaruit gescoord werd, dus werd het uiteindelijk 3 - 2 voor Nederland.

Er was genoeg oranje te zien op de tribunes en ook de Indiërs waren goed vertegenwoordigd. De sfeer tussen de landen was erg gemoedelijk en gezellig.

Bijzonder was ook nog dat het openbaar vervoer het zowaar vlekkeloos deed, iets waar vooraf erg over gestresst werd - met al die extra mensen zou het vast een enorme chaos worden. Gelukkig was dat niet het geval en kwamen we zonder vertragingen weer thuis, waar de benen eens lekker omhoog gingen - sport kijken is best vermoeiend!