Super

Toen "onze" burgemeester Boris (nou ja) aan de macht kwam was één van zijn beloften het aanleggen van cycle superhighways. Recentelijk werden we per brief geïnformeerd dat er bij ons in de buurt met de werkzaamheden zou worden begonnen. Spannend! Wat zou het inhouden?


Inmiddels fiets ik dagelijks over de cycle superhighway, en het heeft mijn leven veranderd, kuch. Op de plekken waar je altijd al prima kon fietsen is een blauwe strook aangelegd. Een blauwe inderdaad, dus niet groen zoals de fietsvakken of rood zoals in NL. Waarom blauw? Geen idee. De knelpunten die er voor fietsers op de route liggen zijn helaas niet aangepakt. In tegenstelling tot Nederland stoppen de bussen hier bijna altijd midden op straat, en dat is nog steeds zo. De "cycle superhighway" houdt gewoon even op dan. Nou goed, ik zou ook niet weten waar de bushaltes anders zouden moeten zijn, er is geen ruimte voor. Vreemder zijn de parkeerplekken midden op de fietsstrook. Dat lijkt toch niet samen te gaan. In de spits mag je daar niet parkeren dus ik heb er niet zoveel last van, als iedereen zich er aan houdt (niet altijd zo). Ook met de parkeerplekken is wat raars aan de hand, je mag er maar een beperkte tijd blijven staan (20 minuten of een uur), maar voor gehandicapten is dat ineens 3 uur. Nu snap ik wel dat het belangrijk is om daar goede voorzieningen voor te hebben, maar ik snap niet waarom die auto's minder in de weg zouden staan.


Last but not least van de pijnpuntjes: voor stoplichten worden meestal 2 rijen auto's gevormd, waar eigenlijk geen plaats voor is. Fietsers passen er dan al helemaal niet bij. Vaak is er dan wel een fietservak vooraan gemaakt, maar daar kun je dus maar heel moelijk bijkomen. Ook best wel gevaarlijk als het licht groen wordt als je tussen de auto's doorslalomt. Wat hebben ze hierop gevonden? Voorlopig helemaal niets. Ik hou nog even een slag om de arm want ze zijn er nog niet klaar mee, hoewel ik vrees dat hierbij blijft. Een highway is het niet echt, en super al helemaal niet, maar je moet ergens beginnen.

Tot slot nog een impressie van iemand anders van het leven op de fietsstrook:

Stemmen op afstand

Op 9 juni mag Nederland naar de stembus. Als Nederlander in het buitenland kon ik echter vandaag al stemmen. Het stemmen gaat per brief en heeft wel wat voeten in de aarde. Maar goed, we hebben er veel voor over om een kabinet Balkenende V geen werkelijkheid te laten worden.

Om te kunnen stemmen moet je je eerst laten inschrijven in het stemregister van de gemeente Den Haag. Dit gaat met een formulier wat je op internet invult, vervolgens uitprint en dan opstuurt. Nu waren we allebei zo handig geweest om onze handtekeningen te vergeten dus konden we het nog een keer doen. Gelukkig is de gemeente Den Haag zo modern(?) dat ze een fax hebben dus ging het de tweede keer wat sneller.

Gisteren kreeg ik (K) dan het langverwachte stembiljet in de bus. Het is grappig om de lijst te bestuderen. Zo wisselt de PvdA man en vrouw keurig af, tot ongeveer het midden van de kandidatenlijst. Toeval of politiek correct? De PVV wil niet met voornamen op de lijst en de vrouwen bij het CDA hebben allemaal een dubbele achternaam, in tegenstelling tot GroenLinks waarbij de vrouwen of allemaal niet getrouwd zijn of wat moderner zijn. Verder is er een partij zonder naam (lijst 17) en is er partij Een die op plek 15 staat. De Partij voor de Dieren had slechts een kandidaat met een toepasselijke achternaam, namelijk de heer Voss.


Toch is het een beetje vreemd om te stemmen op het Nederlands parlement maar niet op het parlement van het land waar we belasting betalen. Maar goed, je voelt je verbonden met je geboorteland en om de Gristenen zo lang aan de macht te zien doet pijn (en stuit vaak op onbegrip bij collega's die nog denken dat Nederland zo vooruitstrevend is). Dus dan doe je toch je democratische plicht.

En op wie zou ik mijn stem nu echt uitgebracht hebben?

Conchords!

Hoe moeten we het fenomeen Flight of the Conchords eigenlijk uitleggen? Het is een Nieuw-Zeelands muzikaal duo dat zichzelf omschrijft als "formerly New Zealand's fourth most popular guitar-based digi-bongo acapella-rap-funk-comedy folk duo". Maar het is ook een gelijknamige komische TV-serie waar ze een niet-zo-goede band spelen die het probeert te maken in New York. Of spelen ze toch zichzelf? Ik weet niet of de serie ook in Nederland is uitgezonden, het is zeker de moeite waard om te kijken. Ze wisselen droge humor af met liedjes die eigenlijk parodieën zijn op hele genres. Ze zijn erg populair geworden door teksten als "You're the most beautiful girl I have ever seen with a kebab", populairder misschien dan ze zelf wisten. Toen ze eindelijk bekend maakten dat ze op tour gingen, waren de concerten razendsnel uitverkocht. Gelukkig zaten wij daarbij! Er volgde nog een 2e ronde met extra concerten, die nog sneller was uitverkocht, en zelfs een 3e ronde. Gisteren was het concert dus, in de Hammersmith Apollo, en het was fantastisch.

C & C

Voor onze vakantie hadden we het al over de verkiezingskoorts die het land in zijn greep had. De verkiezingen waren op 6 mei toen wij aan de overkant van de plas waren, maar we kregen ook daar wel iets van de uitslag mee. De verwachte opmars van de LibDems is uitgebleven, ze kregen wel 1% meer stemmen maar door het districtenstelsel verloren ze toch zetels. Labour werd zoals voorspeld goed afgestraft door de kiezers, maar de Conservatives haalden niet genoeg winst voor een absolute meerderheid. Zo ontstond het gevreesde 'hung parliament'.

Gelijk weer een mooi inkijkje in de verschillen tussen Groot-Brittanië en Nederland. Zo'n situatie is voor ons heel gewoon, maar wordt hier gezien als een ramp. De pers kreeg zowat een hartaanval toen er na een paar dagen nog steeds geen coalitie bekend was, terwijl dat bij ons rustig maanden kon duren. De berichtgeving was ook wat intensiever, tenminste ik kan mij niet herinneren dat er over de Nederlandse onderhandelingen 24 uur per dag, 7 dagen per week werd bericht, met journalisten die live verslag doen vanuit elk denkbare plek, inclusief het per helicopter volgen van auto's die van de ene afspraak naar de andere rijden. Opmerkelijk genoeg werden die auto's niet geëscorteerd, dus was live te zien hoe ze in de knoop kwamen met een stel fietsers, erg grappig.
Het uiteindelijke resultaat is een coalitie tussen de Tories en de Liberal Democrats geworden, zeg maar VVD en D'66. Ook dat wordt als een rare combinatie aangemerkt, in NL zouden we Labour er nog bijdoen en het paars noemen. Dat betekent dat het land nu bestuurd gaat worden door het duo Cameron en Clegg. Als een verliefd stelletje waren ze de laatste dagen niet van de buis te slaan, maar je kunt, echt Engels, inmiddels al wedden op hoe lang het stand houdt.

The Maine Thing

Eigenlijk kunnen we het niet beter beschrijven dan de Bridgepeople. Het ging ons erom om weer eens lekker bij te kletsen en Maine was daarvoor een uitstekende bestemming.

Eerst werd er in New York nog een kaasje geprikt.









Daarna lekker huiselijk gedaan in ons "huisje".


En af en toe uitstapjes naar het vele "wild" in Maine.

Nederlands tintje

Een kort berichtje uit Nieuw Amsterdam waar wij inmiddels zijn aangekomen voor een bezoek aan de Bridgepeople. Donderdag zijn we geland na een goede vucht en hebben we het verder rustig aangedaan. Gisteren op koninginnedag hebben we er een dag met een oranje tintje van gemaakt. We kregen een prive rondleiding van de schrijver van 'Van Jan Kees tot Yankees in New York' door Lower Manhattan. Op veel plekken wordt nog herinnerd aan het Nederlandse verleden van de stad. Zo zagen we bijvoorbeeld in Wall Street toevallig de onthulling van een gedenksteen voor de oorspronkelijke wal die de kolonisten hadden aangelegd, en waarnaar de straat is vernoemd. 's Avonds zijn we zelfs nog naar de borrel van het Nederlandse consulaat geweest, voor ons de eerste. Zoals verwacht veel ballen, maar helaas geen bittere vanwege de bezuinigingen.