Zzzzzzzzzzz

Eventjes rust hier op de blog, wij gaan er 2 weekjes tussenuit, op bezoek bij Leonie in Zambia.

Xenophobia Songfestival

De Britten weten over het algemeen niet veel over landen op "het Continent", maar waar hun kennis ze te kort schiet vullen ze dat aan met clichés, die ze zelfverzekerd presenteren als de waarheid. Niets is zo'n mooi toneel voor het xenofobe in de Britten als het Eurovisie Songfestival. Het is eigenlijk al verbazingwekkend dat ze meedoen, zo volhardend zijn ze in hun mening dat ze niet in Europa liggen. Maar waar in Nederland in ieder geval op TV nog krampachtig wordt gedaan alsof we alle deelnemers aan de talentenjacht even serieus moeten nemen (een enkele opmerking over Balkanlanden daargelaten als we traditioneel zijn uitgeschakeld), is dat hier anders. Commentator Graham Norton vuurde als een valse nicht zijn commentaar af op alle landen waarvan hij niet wist waar ze liggen (bijna allemaal). Nogal denigrerend over het algemeen, met name over de kleding. Tenminste in de 5 minuten die wij ervan zagen, maar blijkbaar deed zijn voorganger Terry Wogan niet anders.


Als Nederlanders berusten we er inmiddels in dat het beeld van ons land nooit verder zal komen dan drugs, tulpen, klompen, hoeren, fietsen en nog meer drugs. Van België weet men eigenlijk niet meer dan dat het 'boring' is, en dat Stella Artois ervandaan komt. Zo filmde Top Gear in Noorwegen, en vonden ze het grappig om bij de aftiteling alle voornamen te veranderen in Benny of Björn. Inderdaad, van Abba. Inderdaad, uit Zweden.

Kookcursus

Je kunt hier de TV niet aanzetten of er is wel weer een kookprogramma op. Met of zonder celebrities, er is een kook big brother, mensen die een restaurant moeten opbouwen en runnen en weet ik wat niet meer. Het zou met niet verbazen als er volgend jaar een kookprogramma is voor culinaire huisdieren. Vegetarische katten die organische fair trade tofu klaarmaken of zoiets.

Maar goed, ik hou ook wel van koken en R. van opeten dus daarom gaf hij mij een cursus Italiaans koken. De cursus werd gegeven door Caldesi, een Italiaans restaurant in Marylebone. We waren met z'n achten en begonnen de avond met het maken van pastadeeg. Best nog wel een kunst om het precies goed te krijgen. Daarna konden we het gaan vullen met gehakt om er zo ravioli's van te maken. Echt een monnikenwerk maar wel erg leuk!


Naast pasta hebben we nog heel veel andere heerlijke dingen gemaakt, zoals gegrilde kwartel, paté, risotto en gevulde tomaten.


Na al dat gekook konden we heerlijk gaan tafelen en was er ook nog een vullend toetje wat ik maar bewaard heb voor thuis om te voorkomen dat ik niet direct zou ontploffen.

Zpelling

Voor de Engelsen, die meestal geen andere taal kennen en vaak hun eigen taal niet eens fatsoenlijk kunnen spellen (of uitspreken) is een Nederlandse naam maar lastig. Zo sta ik al hardnekkig bekend bij verschillende bedrijven als 'Groenik', 'Groening' of zelfs 'Groeinik'.

Bellen om het te laten verbeteren leidt vaak tot Babylonische spraakverwarring omdat de andere kant van de lijn vaak niet zo onduidelijk Engels spreekt als jij. Vaak zit het callcentre van een groot bedrijf in India, lekker goedkoop maar duidelijk ho maar. Mochten de Indiërs op zijn dan kunnen ze altijd terug vallen op dronken Schotten of Welshmen. Het klinkt wel gezellig, maar nadat je het 3 keer niet hebt verstaan voel je je toch lullig als je het nog een keer vraagt. In ieder geval ga ik voorlopig nog met 4 achternamen door het leven...

I ♥ York

Afgelopen maandag was het hier een vrije dag, ter ere van het feit dat het weer eens tijd werd voor een vrije dag. Dus konden wij er lekker een lang weekend tussenuit, naar York deze keer. Met de trein ben je daar zo, in minder dan 2 uur.
York heeft een rijke historie, wat zich alleen uit in de namen. De Romeinen die het stichtten noemden het Eboracum, daarna namen de Angelen de stad over en verbasterden het tot Eoforwic. Vervolgens werden die op hun buurt onder de voet gelopen door de Vikingen die er Jorvik van maakten, en toen die verjaagd waren toen de Normandiërs werd het uiteindelijk York. Omdat na die tijd de invloed van de stad langzaam maar zeker steeds tanende was, en de industriële revolutie er grotendeels aan voorbij ging, staat ze tjokvol met oude gebouwen.












Belangrijkste daarvan is de Minster (kathedraal), die overal boven uit torent. Van bovenop de toren heb je een mooi uitzicht op de oude vakwerkhuisjes en de stadsmuur. Vrij uniek staat zo'n 90% van die muur er nog, inclusief allerlei poorten en bolwerken. Je kunt dus een mooie rondwandeling maken over de muren. Wel raar dat je dan over een ongeveer 1000 jaar oude muur loopt, pal naast een lelijk jaren 60 'estate'. Gewoon door de oude straatjes en steegjes slenteren is heerlijk, maar er zijn ook genoeg musea om je te vermaken als het regent. Wij hadden mazzel met het weer, alleen maandag regende. Dus gingen we naar het Jorvik museum, wat tot onze verrassing meer een kruising was tussen een pretpark en een museum, maar wel leuk. We kunnen dus stellen: we ♥ York!