In de ban van de ban

Vanaf morgen 6 uur 's ochtends is het zo ver: er mag in openbare gelegenheden niet meer worden gerookt. De laatste maanden werd er druk campagne gevoerd met TV reclames, billboards en banners op bussen. De meeste Engelsen maken zich er eigenlijk niet zo druk over en leggen zich er schouderophalend bij neer. Na Ierland en Schotland zijn nu alle eilanden rookvrij. Alle eilanden? Nee, één klein eiland blijft moedig weerstand bieden. :)



Wij zullen het wel fijn vinden, maar ik moet ook zeggen dat er hier al veel restaurants en pubs zijn waar je niet mag roken, of waar een niet roken gedeelte is. Daarbij speelt het publeven zich grotendeels buiten af (bij mooi weer), dus daar verandert niets aan. In ieder geval hoeven we onze kleren wat minder vaak te wassen.

En Nederland? Vooruitstrevende landen als Noorwegen, Ierland, Italië, Estland en Montenegro gingen het al voor, maar Nederland kiest zijn eigen koers en doet waar het goed in is. Er wordt nog over gepraat.

Nino

Waar Nederland wordt geregeerd door Sofi, draait hier alles om Nino. Een National Insurance Number wel te verstaan. Zonder dat kan je blijkbaar niet betaald krijgen. Sommige mensen, die bij een groot internationaal bedrijf werken (ik noem geen namen) krijgen 'm zomaar kado, anderen moeten 'm met bloed, zweet en tranen veroveren. Nou ja, ik overdrijf, je moet een afspraak maken met het Job Center, zeg maar het Arbeidsbureau. Dat gaat niet helemaal zoals verwacht. Ik was er op tijd, hoewel ik me had ingesteld op lang wachten. Dat veel dus reuze mee, afspraak om 2 uur betekend ook een interview om 2 uur. Wel grappig dat het interview werd afgenomen door een Spaanse die Engels sprak met een zwaar accent. Het was toch duidelijk de internationale afdeling, met, aan de lijst van afspraken te zien, voornamelijk Polen. Die zijn hier niet echt geliefd, maar ja, iemand moet toch schoonmaken en op de kinderen passen? Polish nannies zijn een begrip.

Goed, terug naar the Job Center. Alle vragen beantwoord, antwoorden netjes opgeschreven op een formulier (automatisering?), klaar! Niet dus. Na afloop worden je paspoort en meegebrachte papieren gegijzeld, en mag je drie kwartier wachten tot je ze terugkrijgt. Het is toch gebruikelijker om het wachten aan het begin te doen. Allez, ik ben een stapje verder. Nu een paar weken wachten voordat ik mijn eigen Nino ook daadwerkelijk heb. Volgende stap is een belastingcode bemachtigen. Grappig detail: K heeft er al een, van het belastingkantoor uit Noord Wales.

Regen

Toen we vertrokken naar Engeland, hadden we het sterotype beeld voor ogen van Engeland: regenachtig en mistig. Volgens onze reisgids valt dat best wel mee, zeker voor Londen. Uit eigen ervaring kunnen we zeggen dat het hier weinig regent. Tenminste, tot nu toe.
De laatste weken is het buiig, en afgelopen dinsdag kregen we er voor het eerst zelf direct mee te maken. Precies op het moment dat ons groepje de baan opkwam om de tennisles te beginnen, openden de hemelpoorten zich. Hoewel de baan zelf waarschijnlijk wel tegen al dat water kan, was het niet waarschijnlijk dat we nog een fatsoenlijke les konden krijgen met zijn tienen onder 1 paraplu, dus helaas ging de les niet door.


Afgelopen zaterdag was het weer raak. We waren naar de Camouflage tentoonstelling van het Imperial War Museum geweest, en wilden richting de oevers van de Theems lopen om daar te gaan eten. Gelukkig barstte de bui dit keer los toen we net onder een van de vele spoorviaducten doorliepen, dus we hebben het droog gehouden, maar we zijn wel ergens anders gaan eten.

Een dag later waren we uitgenodigd voor een echte Zuid-Afrikaanse braai bij de hosts van Rejane. Vragen om moeilijkheden natuurlijk, en natuurlijk regende het, al viel het met de hoeveelheid nog mee, en er was een partytent om in te schuilen.


Deze week is het allemaal nog erger geworden. Hoe kan het ook anders in de week dat Wimbledon begint?

CCTV

Hier in Engeland zijn ze gek op veiligheidscamera's. Alles wat een beetje openbaar is wordt bewaakt met een spiedend oog: het vliegveld natuurlijk, stations, treinen, metro, bus, zelfs taxi's. Dan kun je wel met de auto gaan, maar ook dan ontsnap je niet. Uiteraard zijn er snelheidscontroles d.m.v. flitspalen, en word je gefilmd als je de congestion zone ingaat, maar het gaat nog veel verder. Ook als voetganger kom je vaak in beeld, want ze hangen echt overal. Als beetje interessant bedrijf kun je dan niet achterblijven, dus hang je ook je bedrijfspand er vol mee. Zo kom je als gemiddelde burger blijkbaar 300 keer per dag in beeld. En er zijn nog meer manieren om je te volgen. De vraag is of het wel werkt, het levert in ieder geval grappige beelden op.

Genoeg stof om over te praten, lijkt me zo. Dat doen de Britten dan ook volop. ;)

Duur, duurder, duurst

Het is officieel: volgens BBC News leven we in de op een na duurste stad van de wereld. Moskou staat op nummer een. Vooral de huizenprijzen zijn gestegen in Londen, maar goed, wij wisten natuurlijk allang dat je na het winnen van de jackpot alleen nog maar een luxe kartonnen doos kan kopen. Ook wij wonen dus klein maar fijn, en verder letten we maar niet teveel op de prijzen - wijntje in de kroeg 6 pond, kaartje voor de metro (zonder korting) 4 pond, bioscoopje op Leicester Square 15 pond en ga zo maar door.

Trooping the colour

Vandaag is hier de officiele verjaardag van de koningin. Eigenlijk is ze in april jarig, maar ze viert het nu omdat er dan meer kans op beter weer is. Ook deze keer had ze geluk.

De dag zelf wordt "Trooping the colour" genoemd omdat in een groot gebied in Westminster de vlaggen worden uithangen.












De verjaardag wordt gevierd met een grootse parade met veel playmobil mannetjes in pakjes en bontmutsen. En natuurlijk veel koetsen, paarden, trompetten en tromgeroffel.












De route van de parade loopt langs de Mall (waar het plebs staat) naar Whitehall en de Horseguards, waar tribunes staan opgesteld. Daar neemt de elite plaats, de vrouwen vaak potsierlijk uitgedost met de meest vreemde hoofddeksels. Zeg maar de tweede kamer op Prinsjesdag, maar dan beter.

En nadat al het kanonnevoer was langsgemarcheerd (ze halen nog net niet hun kruisraketten uit het vet) is het tijd voor de royalty:

Prins William, Camilla en Charles (of is het toch Harry?)

En natuurlijk Hare Jarige Herself...

En het is helaas niet zo dat de jarige vandaag gezellig kadootjes gaat uitpakken en sherry slempen, nee, ze mag hard aan de bak, omdat vandaag ook de dag van de onderscheidingen (lintjes) is. Oa Salman Rushdie (voor zijn onbegrijpelijke boeken, ook wel literatuur genoemd) en Dame Edna (de Engelse Margreet Dolman, hoewel Margreet natuurlijk een klasse beter is) worden vandaag geridderd.

The milkman

Een van de 'benefits' op het werk is een koelkast gevuld met onder andere melk en jus d'orange. De melk zit hier niet in pakken zoals in Nederland maar in plastic flessen/jerrycans (in de supermarkt), bij ons in echte ouderwetse glazen flessen. Deze word bezorgd en weer afgehaald door de melkman, die de volle flessen achterlaat op de stoep. Dat kan hier blijkbaar, ik moet zeggen dat ik dat verder allen maar in films heb gezien. Was er niet iets met de IRA?


De melkboer rijdt zoals het hoort ook echt rond in een driewieler, bekend van de Sisi reclame. Volgens mij heeft ie alleen geen uniform aan, daar zal ik eens op letten. De sinaasappelsap komt dus ook bij hem vandaan, maar karnemelk is iets waar ze hier nauwelijks van gehoord hebben. Gelukkig maar, want ik lust het toch niet. Yoghurt zit hier trouwens ook niet in een pak, meestal in een relatief kleine plastic bak. Het smaakt wel anders dan in Nederland trouwens, niet zo zuur.

The pub

Twee weken geleden waren R&R al bij ons op bezoek geweest, maar aangezien het toen slecht weer was waren we lekker binnen gebleven. Deze keer was het mooi weer en konden we tenminste gezellig uit gaan. Bestemming: Northcote Road, hier vlak in de buurt.
Een leuke straat vol met restaurantjes en moderne pubs. Het is hier eigenlijk best wel moeilijk om Engels bier te drinken, want elke zichzelf respecterende kroeg heeft een ruime collectie buitenlandse biertjes, vaak zelfs van de tap. Nationale drank is het Belgische Stella (Artois), ook wel Wifebeater genoemd, geen idee waarom. Beck's, Fosters, Grolsch, Hoegaarden, Staropramen, Corona, Kronenbourg, als er ergens bier wordt gebrouwen kun je het hier drinken.
Groot verschil met Nederland is dat de meeste mensen buiten op straat gaan staan met een biertje of wijntje in de hand. Erg gezellig, maar waarschijnlijk minder leuk voor de mensen in de buurt. Ondanks de verruiming van de sluitingstijden gaan de meeste pubs best vroeg dicht (als je Groningen gewend bent), maar dat is niet erg want veel Engelsen hebben dan al meer dan genoeg op.

The office

Ik ben nu ruim een week en aan het werk, en tot nu toe bevalt het goed. Leuke collega's, relaxte sfeer. De directeur loopt gewoon rond in oude polo's en korte broeken en is een hartstochtelijke race fanaat. Daarom zijn alle servers hier genoemd naar beroemde race coureurs (al ken ik er weinig), de Verstappen ben ik gelukkig niet tegen gekomen, want die zou natuurlijk de hele tijd crashen ;) Vanwege zijn hobby is hij er op dit moment niet, want hij doet dit weekend mee met een 24 uurs race op de Nürburgring.

Waarschijnlijk is het vanwege zijn passie dat veel klanten te maken hebben met auto's. De running gag hier is dat alle mannen hier werken aan auto sites (ik nu inderdaad ook), terwijl de vrouwen aan wijn sites werken. Naast mannen en vrouwen krijgen we af en toe versterking van een puppy, Ruby genaamd. Ze is nog niet zindelijk, dus het is uitkijken waar je loopt ...

Vorige week vrijdag was mijn welkomst lunch, zijn we met zijn allen naar de Italiaan geweest. Normaliter trakteert de baas op vrijdag iedereen in de pub, dus hij werd ervan verdacht dat het kostenbesparend moest werken door dat op vrijdag te doen. Daar viel dan niet veel van te merken, want er werd 'gewoon' bier gedronken bij de lunch, en dan hebben we het niet over van die miezerige Nederlandse glaasjes. Tsja, when in Rome ... :D

Er wordt hier toch veel georganiseerd (of ik kom net op de goeie tijd binnen) want eergisteren was het pool en pub quiz avond. De pooltafel staat hier gewoon op het werk, kan ik nog eens oefenen. Het poolen verloor ik namelijk, maar de pub quiz ook. Die ging dan ook over Schotland, en de andere team captain was een Schotse! Typisch Brits fenomeen, die pub quizzen.












Ik kon helaas niet al te lang blijven, want met al dat bier wordt het hoog tijd voor sport. Daarom zijn we vorige week weer begonnen met tennisles, in Battersea Park. We zitten in de beginnersgroep en krijgen les van Cliff Richard lookalike Richard. Het gaat erg goed, misschien moeten we maar eens een hogere groep proberen.

2012

Het onderwerp wat het nieuws hier op dit moment beheerst is (naast Poetin die met raketten dreigt) het nieuwe logo voor London 2012. Er wordt sowieso nogal gemopperd over de kosten van het hele evenement die, hoe vreemd, flink het eerder geschetste plaatje gaan overschrijden (duh).

En nu is er dan het logo:


De kritieken zijn niet mis: de directeur van het design museum noemt het een schande, het volkt roept om een nieuw logo, en ook zijn er mensen die met een beetje fantasie er bepaalde 'handelingen' inzien ;-) Zeg maar een Olympische Rohrschach test...

de motivatie voor dit logo was om de jongeren aan te spreken. Een mooi excuus, aangezien je zo iedereen die het niets vindt kan beschuldigen dat ze te oud zijn. Jammer voor de organisatie dat de jongeren het ook niets vinden.

Wat vinden jullie? Blijven of weg ermee?

Op fietse

Als echte Hollander ga ik natuurlijk op de fiets naar het werk. Steeds meer mensen doen dat hier, aangezien de stad aardig vaststaat in de spits met auto's en bussen, en dan ben je met de fiets een stuk sneller. Of het gezonder is, is nog maar de vraag met al die uitlaatgassen.

Verder is fietsen hier toch ook wel anders dan in NL, en dan bedoel ik niet eens dat je links moet rijden. Daaraan wen je best wel snel, hoewel een rotonde linksom nemen nog steeds onnatuurlijk aanvoelt. De mensen die hier fietsen zijn vnl de sportieve types, de 'ik durf alle's types, en gooien zich met schijnbare nonchalance voor een aanstormende bus of BMW. Over het algemeen geldt: hoe dikker de auto, des te gestresster en aggressiever het type achter het stuur. En in Londen rijden nogal wat dikke auto's rond... oppassen dus. Mensen met kinderen, oma's met boodschappen of een zwerm brugklassers zie je hier niet fietsen.

Wat verder opvalt is dat veel mensen reflecterende kleding dragen. Hesjes, rugzakken, broeken, jassen, alles is verkrijgbaar met reflectiestrepen, of compleet reflecterend. En natuurlijk hoort daarbij ook een helmpje.

Ook is het duidelijk te zien dat de stad pas onlangs met voorzieningen voor fietsers is begonnen. Fietspaden worden op de meest rare plekken aangelegd, en het is niet vreemd dat je objecten zoals bushokjes, verkeersborden en stoplichten midden op je pad vindt.

Camden market

Dit weekend besloten we een kijkje te nemen op Camden market. Op Camden market kun je terecht voor piercings, Doctor Martens, batik gewaden, toeristenreut, Adihash T-shirts en natuurlijk de laatste mode op gothic gebied.










Maar gelukkig heeft het naast dat alles ook leuke kleine boetiekjes, goedkope kleding die net even anders is als bij de H&M in Oxford Street, en gezellige terrasjes naast Camden Lock. Camden Lock is een grappig sluisje in het Regent's Canal, wat ons op de een of andere manier heel erg aan Nederland deed denken, en dankzij de zon ook aan bier....