Ruben, Rejane, Robin en Richmond

Alweer tijd voor bezoek. Ruben en Rejane kwamen een weekendje langs uit Amsterdam. Vrijdagavond zijn we met zijn allen naar de bank op Northtcote Road gegaan, geen financiëe instelling waar ze je geld verkwanselen, maar The Bank, een gezellige pub die zich langzamerhand begint te ontwikkelen tot onze stamkroeg.

Zaterdag ging Rejane haar bruidsjurk passen, iets waarbij Ruben uiteraard niet aanwezig mag zijn. Perfecte gelegenheid om weer eens naar een voetbalwedstrijd te gaan, en gelukkig kon ik (R) via mijn collega met de Arsenal seizoenskaart twee kaartjes krijgen voor de wedstrijd tegen Hull City. Voor wedstrijden tegen de topploegen is het haast onbegonnen werk om tickets te bemachtigen, dus we hadden enorme mazzel dat ze net dit weekend tegen een kleien club moesten. Hull speelt namelijk voor het eerst in zijn bestaan in de hoogste divisie. Voor de wedstrijd was er dus een uitgelaten stemming in de vele Arsenal pubs die er rond het stadion zijn, nog versterkt door het prachtige weer. De wedstrijd zelf was wat minder, Hull bleek niet zo'n klein ploegje te zijn als gedacht en won met 2-1. Toch was het geweldig om mee te maken en we hebben zelfs twee Nederlanders aan het werk gezien. Robin van Persie natuurlijk, die speelde best goed. Klein quizje: wie was de ander?




'




s Avonds hebben we het burgers en bier thema nog even verder gezet in een restaurant in Richmond, versterkt met de Zuidafrikaanse vrienden van R&R. Wederom was het erg gezellig. We waren eigenlijk nog nooit in Richmond (de buurt, wel in het park) geweest, ligt er toch erg pittoresk aan de rivier en ook veel mooie oude gebouwen, moeten we nog maar eens doen.

P.S. Ik weet dat het niet mag van de advocaten van de Premier League, maar ik probeer het stiekem toch. Arsenal viel wel aan, maar kreeg de bal er niet in:

Boogschutter

Een collega van me (R) doet in zijn vrije tijd aan boogschieten en had voorgesteld om een uitje te doen rond het thema pijl en boog. Dat leek ons allebei wel wat, en dus togen we zondag met een klein groepje collega's en aanhang af naar een veldje in de buurt van Canterbury. Het schietterrein lag achter een appelgaard, dus de grappen over Wilhelm Tell waren snel gemaakt. We begonnen met een paar oefenrondes "normaal" schieten, dus op een rond doelwit. Het valt nog niet mee, het is best zwaar de boog te spannen. Ook het richten was best lastig, er vlogen aardig wat pijlen meters over het doel heen.












Daarna begon het echte werk. Proberen beren, wolven, konijnen, struisvogels en wat al niet te raken, uiteraard geen echte, maar van hout, schuim of rubber. Het was fantastisch om te doen, en we hadden er ook heerlijk weer bij, de hele dag stralende zon. Langzamerhand werden de opdrachten steeds moeilijker, bijvoorbeeld proberen kermis-pluche-beestjes te raken (die zijn erg klein) of een grote slang, maar dan wel vanaf 100 meter. Het zal dan ook niet verbazen dat we er dan ook steeds slechter in slaagden om wat te raken, maar dat mocht de pret niet drukken. Uiteindelijk was de dag zomaar voorbij, de tijd was voorbij gevlogen, dat is altijd een goed teken. Het was zeker voor herhaling vatbaar.

Apart man!

Even weinig van ons gehoord, want we zijn een weekje naar Kroatië geweest. We begonnen in Zagreb, gezellige stad, doet wat denken aan Wenen of Budapest, en alweer erg rustig in vergelijking met Londen. Dat kan ook komen doordat op zondag alles, net als in Nederland, dicht is, dat geldt zelfs voor de meeste restaurants. Geeft niet, dan konden we mooi bijkomen van werk en vertraagde vlucht.









Vanaf de hoofdstad met een huurauto naar de kust, met onderweg een stop bij de Plitvice meren. Die zijn ontstaan doordat er een mineraal in de rivier zit hier en daar afzet en zo dammen creëert, waarachter dan meren verschijnen. Die zijn op hun buurt weer verbonden door watervallen en watervalletjes, en zo krijg je een heel bijzonder gebied. Mooi om te wandelen, het enige nadeel is dat het er erg druk was.










Aan de kust zijn we een paar nachten gebleven in een apartement (apartman op z'n Kroatisch) te Trogir, een prachtig oud stadje dat gebouwd is op een klein eiland vlak voor de kust. Bijzonder levendig, vol met cafés en restaurants. Bovendien een goede uitvalsbasis om nog wat andere plekken te bekijken, zoals het nationale park Krka (meren a la Plitvice) en oude dorpjes met Venetiaanse geschiedenis.









Uiteindelijk belandden we via Split en een overnachting op Brac in Dubrovnik. De kustweg erheen is al fantastisch, maar Dubrovnik sloeg echt alles. Het oude gedeelte van de stad is eigenlijk een complete middeleeuwse stad, inclusief stadsmuren en forten, waar gemotoriseerd verkeer geen toegang heeft en alles nog in min of meer originele staat verkeerd. Voeg daaraan nog toe dat bijna alles van witte steen is gebouwd, zelfs de straten, en het geheel is simpelweg feeëriek. Zeker een aanrader!









Al met al was het een fantastische vakantie, een week was natuurlijk veel te kort. Dit is maar een korte samenvatting, meer foto's zijn te zien op onze smugmug pagina.

Sex, drugs & canals

Het was weer druk de afgelopen weken, dus we liggen weer eens zwaar achter met ons blog. De eerste week van september had ik (K) een conferentie in Amsterdam, over mobiel en design. Zowaar best interessant hoewel er natuurlijk altijd van die universiteitstypes rondlopen die met vage statisitiek toch willen imponeren. Maar goed, eigenlijk is het leukste van zo'n conferentie toch het van gedachten wisselen met anderen. Gelukkig had de organisatie flink wat pauze ingelast. Ik was er samen met mijn collega Tim, maar er waren ook een hoop ex collega's van TNO wat het extra gezellig maakte.

De organisatie zorgde ook nog eens voor een authentieke kanaal tocht met een rondvaartboot dus ik voelde me helemaal de toerist. Zeker toen we ook nog eens uitstapten achter Kransapolsky, vlak bij de wallen, met uitzicht op de bekende sex en coffeeshop tenten. De opwinding was duidelijk merkbaar onder de buitenlanders.

In Krasnapolsky werden we verwend met een luxe diner. Wat dan wel weer een beetje een afknapper is is dat een miep van het mysterie van Economische zaken een praatje houdt in het meest beroerde Engels dat je je maar kan voorstellen. En dan mijn collega maar zeggen dat mijn accent toch wel op die van haar lijkt. Yikes, gelukkig bevat mijn woordenschat wel meer dan 'you know'.










Een paar daagjes Amsterdam doet je wel beseffen dat Londen heel erg druk is. Amsterdam is eigenlijk wel een suf dorpje (positief dan). Nauwelijks auto's in het centrum en iedereen fietst op z'n gemakje. Mijn collega verbaasde zich over het feit dat mensen bij elkaar achterop de fiets zaten; in Engeland kun je daar blijkbaar een bekeuring voor krijgen. Ook de bakfiets met kinderen voorin vond ie prachtig.

Kortom geslaagde trip maar ook wel gek om je eigen land toerist te spelen.

Bat & Ball

Afgelopen weekend stond in het teken van een vrij uitgebreide familie reunie. Aanleiding was de 90e verjaardag van Harold, de man van de zus van mijn oma, wat hem mijn ehm .. achteroom ehm .. oudoom maakt, nou ja ik zeg wel gewoon Uncle. Van heinde en verre waren mensen naar de Bat & Ball in Hambledon getrokken om dat te vieren. Dat bleek een hele bijzondere pub te zijn, want het was de geboorteplaats van het cricket. Binnen hingen allemaal oude prenten van beroemde cricketers (neem ik aan) en buiten werd uiteraard gebruik gemaakt van het prachtige weer om het spel te spelen. Binnen stond het onderwerp ook op het programma (naast het uitpluizen van de familiestamboom), het toeval wilde dat we aan tafel zaten bij iemand die umpire was van het edele spel.









Bijna alle aanwezigen van "mijn" kant van de familie hadden een plekje geregeld op de camping in Southsea, Porthsmouth. Dat ligt aan zee, dus we hebben nog even over het kiezelstrand gelopen. Het was erg mooi weer, maar op zee wel erg mistig, dus je kon het Isle of Wight niet eens zien. 's Avonds kwam iedereen gezellig bij elkaar bij de vintage caravan van Greg en Laura. Voor wie nog ruimte had na het dubbele toetje van de lunch waren er de nodige snacks, en ook aan de wijn was gedacht. Het was zo gezellig dat willekeurige mensen foto's van ons begonnen te maken!









De volgende dag hadden we nog even de gelegenheid om wat van Portsmouth te bekijken. Helaas was het weer omgeslagen, gezien de miezerigheid was het maar goed dat we ons plan voor een fietstocht hadden laten varen. Ik ben er toen ik klein was een paar keer geweest, maar er kwam me toch niet veel bekend voor. Over het algemeen maakte het stuk wat wij hebben gezien een vervallen indruk, maar de treurnis werd natuurlijk ookmversterkt door het weer. Wel jammer, want door de vergane glorie heen kon je wel zien dat het vroeger best mooi is geweest.