Retraite en Sanglier

Afgelopen dagen hebben we de UK verruild voor hun aartsrivaal: Frankrijk. Met Lies en Karel togen we naar Sanglier, in de Morvan, waar zij een huisje hebben. Voor ons ook de gelegenheid om de Eurostar eens uit te proberen, die nu vertrekt van het prachtig gerenoveerde St. Pancras station.













Aangezien we moesten uitstappen bij Eurodisney zat de trein vol met families en kinderen die niet konden wachten tot ze gebrainwashed werden door Mickey en co met Disney-zoetsappigheid. Even doorbijten dus.

Aangekomen in Sanglier wachtte de regen ons op, maar gelukkig kwamen we goed voorbereid met de nodige spelletjes. En natuurlijk is geen avond in Frankrijk compleet zonder kaas en wijn.











Gelukkig was het ook af en toe droog, zodat we lekker konden wandelen, of een potje Petanque konden spelen.












Al met al heel gezellig en fijn dat we zoveel tijd hadden om eens lekker bij te kletsen.

Zürich

Zoals de meesten van jullie wellicht weten hebben wij ook een kantoor in Zürich. Onlangs is het kantoor verhuisd naar een nieuw gebouw, en het is duidelijk dat er veel moeite in is gestoken om het zo 'Googley' mogelijk te maken. Afegelopen week moest ik voor een cursus die kant op en had dus het geluk om even toerist in eigen bedrijf te mogen spelen.

Zo heeft elke verdieping zijn eigen thema. De derde verdieping had bijvoorbeeld als thema 'de Alpen' met gezellige vergader-gondola's, inclusief geblokte gordijntjes, toepasselijke toilet labels en natuurlijk iglo's voor als het echt koud wordt.










De tweede (of de vierde?) had als thema zee en strand. Ook leuk, met een fish & chips gondola, en een boot waarin je lekker kan chillen.










Naast al deze vergader-gezelligheid kan de sportieveling gebruik maken van een heuse brandweerglijpaal om snel naar de kantine te komen.

En als alle drukte van het werk je teveel wordt kun je heerlijk relaxen in de aqua room. Deze is uitgerust met massagestoelen, een bad vol met schuimblokjes en diverse aquaria. Op de achtergrond een bandje met vrolijk vogelgefluit. Relaxen gegarandeerd!

De rest van de week verbleef ik in een prima hotel op een heuvel dat uitzicht bood op de stad, het meer en de bergen in de achtergrond. Prachtig!


(en de cursus was ook goed - geen corporate geneuzel zoals ik gewend was bij mijn vorige werkgevers)

Zomers weer & bezoek

Het was even wachten, maar eindelijk was het dan zover: de zon had besloten om uit haar winterslaap te komen. Spierwitte lichamen hesen zich zonder enige schaamte in XXL bikini's, de drank vloeide nog rijkelijker dan normaal en Clapham Common veranderde in Clapham del Sol. Ook wij verwelkomden de zonneschijn, en nog beter, een aantal gasten.

Allereerst was de beurt aan Marije, die zowaar niet naar een optreden van haar favoriete band moest, maar gewoon naar de UK kwam voor de gezelligheid.


Het was heerlijk om weer helemaal bij te kletsen, en natuurlijk kon dit niet zonder een bezoek aan een van de vele restaurantjes bij ons in de buurt. Dit keer viel ons oog op Carmen, 'onze' Bar de Tapas.

Nadat Marije ons had verlaten hadden we nog net genoeg tijd om het huis op orde te maken voor het volgende bezoek (ja, we zijn druk op zoek naar een schoonmaakster). Helena, een collega uit California, kwam gezellig een weekendje bij ons logeren. Ze was zo onder de indruk van het weer dat ze verklaarde dat ze het beter vond dan het weer bij haar in Palo Alto! Wellicht had ze ook even moeten langskomen toen we sneeuw hadden, begin april...

Maar goed, wat beter te doen dan picknicken in het park en genieten van het weer?










Je zou verwachten dat de parken in een enorme puinhoop veranderen, maar nee hoor, iedereen ruimt hier zelf zijn troep op. Heel ordelijk. Het enige wat nog ontbreekt is een wat grotere vuilnisbak...

Mei dag

We hebben een tijdje niet geblogd, maar dat komt eigenlijk omdat we niet stilgezeten hebben. Niet afgelopen weekend, maar het weekend daarvoor alweer hadden we een dagje vrij. Dat had natuurlijk niets te maken met Koninginne- , Hemelvaart- of Bevrijdingsdag, hier was het zomaar een vrije dag die May Day heet.

Het leek ons wel eens leuk om Belfast te bezoeken. Het is een gezellig stadje met een mooie kern en wat minder mooie wijken erom heen. De reisgids waarschuwde ons om altijd op regen verdacht te zijn, maar we hadden eigenlijk heel mooi zonnig weer. Wat opviel: enorme meutes jongeren gekleed in Goth kleding. Natuurlijk hebben we ook nog een toer gedaan van de wijken die geplaagd werden/worden door de 'troubles'. De muurschilderingen zijn erg indrukwekkend maar ook erg griezelig. Het is ook vreemd om te zien dat er een 'vredesmuur' loopt tussen de katholieke en protestantse wijk, waarvan de hekken nog dagelijks dicht gaan. Als je de jaartallen hoort waarop het een en ander gebeurde dringt het pas goed door dat het eigelijk nog niet heel land geleden is. Gelukkig heerst er wel een optimistische sfeer in de stad, dus hopelijk gaat alles goedkomen.

P.S. (nog) geen foto's want die zijn in Zürich.

Stemmingmakerij

Vandaag mochten we stemmen voor de verkiezing van de volgende burgemeester van Londen. De strijd zal naar verwachting gaan tussen de huidige burgemeester Ken Livingstone oftewel 'Red Ken' en Boris Johnson, meestal gewoon Boris genoemd. Over die laatste berichtten we al eerder. Hij is voornamelijk bekend vanwege zijn optredens bij 'Have I Got News For You' en zijn controversiele columns in de kranten. Hij heeft nauwelijks politieke ervaring en zijn slogan is 'I have ideas', zonder deze nou precies te benoemen. Veel mensen vinden hem een buffoon, maar toch lijkt het een nek-aan-nek race te gaan worden. Zijn grootste pluspunt is namelijk dat hij niet Ken Livingstone is. Die wordt door veel mensen met veel passie verafschuwd omdat hij het waagde de heilige koe, de auto, aan te pakken met de Congestion Charge en die almaar te verhogen. Eigenlijk verschillen ze niet zo heel erg veel van elkaar, ze willen bijvoorbeeld beiden meer blauw op straat, sterker nog: dat willen alle kandidaten. Met voor ons onbegrijpelijke emotie wordt dan wel weer gediscussieerd over 'bendy buses' (harmonicabussen).


Met al het geweld tussen deze twee heren zou je kunnen vergeten dat er nog andere kandidaten zijn. Op de derde plek staat de kandidaat van de Lib-Dems, het D'66 van Groot-Brittanië, een partij met een hoog 'fluffy bunny' gehalte. Iedereen vindt ze lief, maar niemand neemt ze serieus. Andere partijen die meedoen zijn de British National Party, zeg maar de Centrum-Democraten maar dan nog iets enger. Ze zijn niet de enige anti-immigratie partij, ook de English Democrats denken langs die lijnen, hoewel die het om onduidelijke redenen vooral op de Schotten gemund hebben. Typisch Engels is ook de UK Independence Party, die uit de Europese Unie wil stappen. Wat dat met de burgemeester van Londen te maken heeft leggen ze niet uit. Tot slot is er nog een partij die in Nederland niet zou misstaan: The Christian Choice, die opkomt voor de ongeboren Londenaren.