RoKa's eindejaars wachtlijst top 10

Nee, er is nog geen nieuws. We worden al bedreven in het wachten maar het is wel erg moeilijk om de blog bij te houden als er verder niets te melden valt. Daarom moeten we een beetje creatief worden en we herinneren ons nog van ons bezoek aan NL vorig jaar dat bijna iedereen in de ban was van de top 2000. Nu hebben wij tijd zat dus we dachten we stellen ook een top samen - geen 2000 nummers, maar 10. Bij deze RoKa's eindejaars wachtlijst:

1) Patience - Guns 'N Roses
2) Waiting - Santana
3) Stille Nacht - Heintje
4) Anybody Seen My Baby - Rolling Stones
5) Takes A Little Time - Total Contrast
6) Maybe Tomorrow - Sterophonics
7) How Long - Dire Straits
8) Time Is Running Out - Muse
9) Que Sera Sera - Doris Day
10) Too Shy - Kajagoogoo

In blijde afwachting

Eigenlijk valt er niet zo veel te melden. Om David Attenborough te quoten: "All we have to do now is wait."

Gelukkig hebben we daar de laatste tijd wel veel in kunnen oefenen:

Uitgerekend nu

Vandaag is Karen uitgerekend, oftwel de "due date" zoals ze hier zeggen. We zijn er klaar voor, K is de dubbeldikke buik ook wel een beetje zat, maar op deze D-Day blijft de bevrijdende landing voorlopig nog even uit.

Er is de laatste tijd genoeg bij ons thuis bezorgd, hoewel soms wat te laat "vanwege het weer". Niet dat we ons bezorgd maken over de bezorging, maar zo'n ooievaar kan toch makkelijk over alle sneeuw heen vliegen?

Silence!

Zo langzamerhand hebben we alles in huis voor de komst van RoKa junior. Wieg, wandelwagen, draagzak, box, luiers, enzovoort. We komen er straks waarschijnlijk wel achter wat we vergeten zijn. Het enige dat eigenlijk nog ontbreekt is de kleine zelf, maar op dat front valt er nog niets te melden. Even geduld a.u.b.!

Het leven gaat dus verder gewoon door, ik (R) ben nog steeds aan het werk, alhoewel het ook daar stil is. Veel van mijn collega's nemen in deze tijd hun laatste vakantiedagen op, en de projectleidster is opgeroepen voor jury service. In belangrijke strafzaken wordt hier namelijk het jury systeem gebruikt. Dat is wel bekend van film en TV, hoewel het dan waarschijnlijk het Amerikaanse systeem is. Voor zover ik het kan volgen is er niet veel verschil. Het rare is dat je verplicht bent om te gaan als je wordt opgeroepen, maar je loon wordt niet doorbetaald. Je krijgt wel een kleine vergoeding, maar die zal voor de meeste mensen verreweg niet genoeg zijn om het verlies aan salaris op te vangen. Je kunt eronder uitkomen als je werkgever je als onmisbaar verklaart, en dat gebeurt dus ook heel veel. Jury's schijnen dan ook vooral het domein te zijn van werkelozen, wat mijn Britse collega's als een zwakte van het systeem zien. Ik moet eerlijk zeggen dat ik als Nederlander wat moeite heb met het hele idee, ik weet niet of ik het zelf wel zo'n prettig idee zou vinden om door 12 van de straat geplukte mensen te worden veroordeeld. Nog maar even uit de handen van justitie blijven dus. ;)

Hema in Londen

Als ik al een winkel mis uit Nederland dan is dat natuurlijk de Hema. En hoewel Hema langzaamaan ook in het buitenland winkels opent hebben we er nog geen in de UK. Gelukkig kwam daar vorige week verandering in met de opening van een 'Sint Hema' door een reclamebureau. Het is nog het beste te omschrijven als een kruising tussen een tentoonstelling over Sint en een winkel waar je Sint spullen kunt kopen. Het werd zelfs officieel door Sinterklaas geopend! (wat wij dan weer gemist hadden).


Met deze actie probeert de Hema de UK warm te maken voor de Hema. Ik heb echter het idee dat het vooral leuk is voor Nederlandse expats die Sinterklaas inkopen moeten doen, want het verdere idee van hoe handig de Hema is komt niet echt naar voren.


Hoewel het inmiddels al Sinterklaas geweest is heb ik toch even een kijkje genomen - het was zeker leuk om rond te neuzen, al is het maar voor de nostalgie, en natuurlijk kon ik het niet nalaten om wat lekkers mee te nemen :-)



Weliswaar verkochten ze niet de echte zoute vette Hema rookworst maar deze surrogaat marsepeinen versie gaat er ook wel in....

Poll!

Hoewel alles nog redelijk rustig is in de buik is het toch al bijna zover - volgende week ben ik uitgerekend (maar dan duurt het vast nog wel een week extra). En eigenlijk weten we, behalve de scans en het feit dat hij/zij een behoorlijke schopper is, nog niet zoveel van RoKa junior. Zelfs het geslacht weten we niet. Dus daarom aan jullie, trouwe lezers, de vraag: wordt het een jongen of meisje? Doe nu mee met de poll (aan de rechterkant op deze site)!

(Update - de poll is terug, en zou nu moeten werken!)

En natuurlijk nog even een buikfoto:

Knalfuif

Het kerstuitje van mijn (R) werk viel dit jaar wat vroeger, gisteren namelijk al. Dat kwam me eigenlijk wel goed uit, want zeer waarschijnlijk heb ik vlak voor kerst wel andere dingen om me mee bezig te houden. :)

Deze keer was er als activiteit gekozen voor kleiduivenschieten. Gezien het winterse weer en de daarmee gepaard gaande transportproblematiek was het even de vraag of het wel door zou kunnen gaan, maar gelukkig konden we er uiteindelijk zonder al te veel problemen komen.
Aangezien ik het nog nooit gedaan had was ik benieuwd hoe ik het zou vinden. Allereerst, als je in december een buitenactiviteit doet, dan is dat erg koud! Het schieten zelf was erg leuk. Het geweer was zwaarder dan ik dacht, en de kleien duiven kleiner dan verwacht, maar toch ging het beter dan gedacht.

De schoteltjes worden steeds onder verschillende hoeken afgeschoten, en vaak duurde het even om het gevoel te krijgen hoe en wanneer je dan moest schieten, maar als je dat eenmaal te pakken had, was er geen vliegende schotel meer veilig. Zo'n 'shotgun' geeft alleen nog best wel een terugslag, dus aan het eind had ik een behoorlijk beurse schouder. Het schieten is eng en spannend tegelijk, een beetje zoals vuurwerk afsteken, en het geeft toch wel een goed gevoel als je ook iets weet te raken.

Toen de zon begon onder te gaan en we allemaal voldoende verkleumd waren werd het programaa vervolgd met de meer traditionelere onderdelen, zoals naar de pub gaan voor mulled cider, en vervolgens indiaas eten. Helaas trok mijn stem het daarna niet meer, vanwege een eerdere verkoudheid. Misschien moet de volgende schietkans maar in de zomer zijn.

Vossenweer

Ook in London heeft de winter en sneeuw volop zijn intrede gedaan. Onze gedachten gingen natuurlijk gelijk uit naar al die arme vogeltjes in onze tuin, zij kunnen nu wel wat extra calorieen gebruiken tegen de kou. Dus hebben we begin van de week onze vogel FEBO geopend:

Bezoekersaantallen tot nu: 0, nada, niets, noppes. Geen vogeltje te bekennen, afgezien van een verlepte stadsduif (maar die kunnen dan weer niet bij de pinda's). Misschien dat ze allemaal op de Canarische eilanden zitten? Wie zal het zeggen.

Wel is er ander leven te bekennen in onze tuin. We zagen al een paar keer sporen die toch niet echt aan een kat toebehoorden (tenzij het de Veluwe-puma is), en vanmiddag spotte ik deze meneer/mevrouw:



Om daarvoor een voederplaats te maken gaat wat ver (hoewel een vuilniszak met eierschalen vinden ze heerlijk) maar het is toch wel een leuk gezicht (en ze doen verder geen kwaad).

Chocolade & Ham

Deze week moest Arjen in Londen zijn voor zijn werk, en hij had het weekend ervoor een verblijf in een B&B hier in de buurt geregeld. Vrijdag zette hij een recordtijd nner voor de reis Nederland-Engeland, met dank aan de NS zonder wie dit niet mogelijk zou zijn geweest. Ondanks dat had hij toch nog puf genoeg om 's avonds bij ons voor Sinterklaas te spelen. Dank u Sinterklaasje!

Voor zaterdag was de hoofdmoot een bezoekje aan (maar weer eens) een voetbalwedstrijd. Tottenham tegen Liverpool bleek wat te hoog gegrepen, dus we hadden gekozen voor het wat meer haalbare West Ham. De 'Hammers' staan stijf onderaan in de Premier League en moesten tegen het maar 2 plaatsen hoger genoteerde Wigan. Daartegenover staat dat de supporters van West Ham een reputatie hebben hoog te houden als het gaat om fanatici (of hooligans eigenlijk). We waren dus benieuwd wat we konden verwachten.

Het stadion, Boleyn Ground, is imposant als je er recht voor staat, hoewel het wel een wat merkwaardige vorm heeft met aan één kant een enorme tribune. Misschien dat de club daarom een oogje heeft op het toekomstige Olympisch stadion. Rond het stadion bruiste het al, met veel mensen in paarsblauwe mutsen, sjaals en shirts. Eenmaal binnen bleek dat de meeste toeschouwers eigenlijk toch weer een nederlaag verwachtten, de stemming was wat lauw. Tenminste, totdat de thuisclub aan het eind van een slechte eerste helft op voorsprong kwam. Toen ze in de 2e helft op een 2-0 voorsprong kwamen barstte het gejuich helemaal los, ik werd zelfs geknuffeld door een West Ham supporter, wat zijn het toch een schatjes eigenlijk. Uiteindelijk werd het 3-1, met nog een gemiste penalty voor Wigan hebben we ons genoeg kunnen vermaken, al was aan het spel wel te zien waarom beide ploegen onderaan de ranglijst staan.


Trouwens, het begint haast een traditie te worden, ook bij deze wedstrijd stond een obscure Nederlander op de mat. Vraagje: wie was het?

Kerstsfeer

Sinds begin november maakt Londen zich op voor het naderende kerstseizoen. Langzaam maar zeker wordt de stad aangekleed met sfeervolle lichtjes. Een prachtig gezicht maar het is maar de vraag of de high street shopper ze waarneemt, want de weken voor Kerst zijn voor de gemiddelde Brit behoorlijk stressvol. Niet alleen voor het gezin moeten kado's gekocht worden, nee, ook voor de verre neef, de oudtante die je al jaren niet meer hebt gezien, die leuke collega van 10 jaar geleden, de buurman, de ex-buurman en de hond van de ex-buurman moet worden ingeslagen. En daarnaast moet je natuurlijk een nieuwe outfit. Het is waarschijnlijk ook daarom dat de Kerstmaaltijd zelf zo ongeinspireerd is - mensen hebben gewoonweg geen tijd meer om na te denken over culinaire hoogstandjes. Want wie vind er nu kalkoen, spruitjes, parsnips (een soort smakeloze knol) en de mega-zware Christmaspudding nou echt het lekkerste wat er is? Zelfs mijn Engelse collega's kijken niet blij als de kantine dit vlak voor Kerst serveert en lopen meestal met een grote boog om de Christmaspudding heen. Ik neem het ze niet kwalijk.

Maar goed, terug naar de lichtjes:












Oxford Street & Regent Street

South Molton Street













Panda-kerstboom in winkel en een 'gewone' boom.

Het mag dan druk zijn met gestresste shoppers, gezellig is (of lijkt) het in ieder geval wel :-)

Rennen in Richmond

Toen we in Londen gingen wonen heb ik een tijdje gevoetbald in het park. Dat vond ik leuk om te doen, maar dat was alleen maar drie maanden in de zomer. Bovendien ook maar één dag in de week, en omdat ik dan niet altijd kon werd er eigenlijk vrij weinig gesport. Vandaar dat ik op zoek ging naar een andere manier van bewegen, en vorig jaar ben ik gestart met hardlopen. Het begin was wat moeizaam door blessures, maar ik heb nu de smaak te pakken. Met zoveel parken in de buurt is het meestal best lekker lopen, en het ging zo goed dat ik het tijd vond om eens mee te doen met een officiële wedstrijd.

Vandaag was het dan zo ver. Ik had me niet gerealiseerd hoe vroeg we ervoor moesten staan, maar goed, daar moeten we toch en wennen. En inderdaad, 'we' want K was zo lief om ondanks heftig protesterende baby in de buik mee te gaan om mij aan te moedigen. Het was redelijk loopweer, droog maar wel aardig koud. De race zelf viel me erg mee, aangezien het mijn eerste was had ik mij als doel gesteld 'm uit te lopen, en dan zie ik verder wel wat voor tijd het was. De tijden zijn nog niet online, dus ik weet 'm nog niet precies, maar het zal ongeveer 54 à 55 minuten zijn. Daar ben ik best tevreden over, ik denk zelfs dat ik nog wel iets sneller had gekund, maar het was vooral aan het begin erg druk. Al met al goed geslaagd, misschien nog maar eens doen.

Voor

Tijdens

Na

Laatste werkweek

Deze week was mijn laatste werkweek voordat ik eindelijk op zwangerschapsverlof kon. Gelukkig had ik al niet zoveel meer te doen, het werk had ik vorige week al overgedragen aan een nieuwe collega. Dus het was eigenlijk voornamelijk koffie drinken, tussendoor even naar het zwembad, dan alweer tijd voor lunch en dan is het toch ook zo weer theetijd. Niet echt zwaar dus.

Wel was er nog even een klein afscheid georganiseerd: eerst naar de Barbican voor een expositie over Japanse mode van de laatste 30 jaar en vervolgens via de pub naar een Aziatisch fusion restaurant.


Er waren ook een paar Amerikaanse collega's bij die toch vooral wilden weten hoe het er in Engeland/Nederland aan toe gaat als je een kind krijgt. Zo waren ze zeer verrast dat wij bijvoorbeeld niet weten of het een jongen of meisje wordt (maar hoe weet je dan wat voor kleur je de babykamer moet schilderen) en ook het feit dat niet iedereen in Nederland met kinderen ook getrouwd is zorgde voor verbaasde blikken. Vervolgens konden zij ons uitleggen wat een Amerikaanse 'babyshower' nou eigenlijk inhoudt en wat een diaper-cake precies is. Kortom een geslaagd afscheid en culturele uitwisseling.

En zo ziet het eruit na 36 weken, het aftellen is nu echt begonnen:

What's in a title?

In Engeland zijn ze op veel gebieden een stuk traditioneler dan Nederland. Zo ook op het gebied van de aanhef voor een naam. In Nederland, als het al gevraagd wordt, ben je of Dhr. of Mevr. en dat is het al dan wel zo'n beetje. Het in mijn ogen onzinnige en sexistische verschil tussen een niet getrouwde vrouw (mej) en getrouwde vrouw (mevr) is daarmee ook gelijk afgeschaft. Niet in Engeland, daar ben je of een 'miss' (niet getrouwd), een 'mrs' (getrouwd) of een 'ms' (status onbekend/gaat niemand wat aan). Het moge duidelijk zijn welke ik kies ;-) Voor de heren is het makkelijk, die zijn allemaal 'mr'.

Maar goed, dit is nog het simpele scenario. Met al die adel hier zijn er natuurlijk veel meer titels, en laten we dan ook niet de geestelijken, universitair geschoolden en legercommandanten vergeten.

Om een ideetje te krijgen is hier een overzicht van de BA website die het wel heel erg bont maakt (deels geinternationaliseerd):


Het volledige overzicht is hier. Zelf vind ik 'Air Commodore' wel cool klinken ;-)

Bonfire night

We hebben er al eerder over bericht: 5 november is Guy Fawkes night, oftewel Bonfire night. In het kort: in de 17e eeuw probeerde een groep het parlement op te blazen, dit mislukte en Guy Fawkes, een van de leden van de groep is nu de verpersoonlijking van het zogenoemde Gunpowder plot. Elk jaar wordt het mislukken van deze aanslag gevierd met groots vuurwerk en het aansteken van grote vuurbulten waarbij soms ook nog Guy Fawkes poppen worden verbrand.

Bij zo'n vuurwerkshow wordt echt alles uit de kast getrokken; het vuurwerk tijdens Bommen Berend (sorry stadjers) is er niets bij. De show die elk jaar op 'ons' Clapham Common wordt gegeven staat in Londen bekend als een van de beste, dus ook dit jaar trokken wij weer die kant op, camera in de aanslag.

Het was nog even spannend of de diverse vuurwerken zouden doorgaan aangezien de brandweer met een staking gedreigd had.


Wat dat betreft begint de UK al aardig op Frankrijk te lijken. Afgelopen week staakte de metro ook maar weer eens en ook de BBC bleek een staking te hebben (waar we niets van hebben gemerkt). Maar goed, gelukkig besloot de brandweer de staking af te blazen waardoor we alsnog konden genieten van een prachtige show:

Brood en spelen

De laatste dagen van oktober ontvingen we de laatste logees voordat de permanente "logee" op visite komt: onze oude buren Net & Sjel. Het bezoek stond in het teken van brood en spelen (en shoppen). Op zaterdag was het (redelijk) vroeg opstaan om naar Borough Market te gaan. Daar hebben we lekker rondgeneusd naar hapjes voor de spelletjes van later. Inmiddels kunnen we sommige marktkramen al tot onze favorieten rekenen: die van de paddestoelen paté, die van de rode-wijn-kaas, en die van de chutneys.

Eenmaal terug was het tijd voor een spelletje. Zij hadden speciaal hiervoor Munchkin Quest meegenomen, dat we bij hun ook al gespeeld hadden. We hadden zoveel etenswaar gehaald dat we genoeg overhadden om de volgende ook nog eens een potje Plague te spelen, dat niet eens zo lang duurde.

Komen en gaan

We beginnen ze langzamerhand te wennen aan 'het idee'. Inmiddels zijn we de weken niet meer aan het optellen, maar juist aan het aftellen. De eerste spullen voor de kinderkamer zijn al binnen, en de rest komt binnenkort. Ons plan is het om vanaf november maar eens lekker rustig aan te gaan doen in afwachting van wat er komen gaat. Daarom is het nu nog even een komen en gaan van bezoek dat snel de kans wel grijpen om bij ons langs te komen als we nog enigszins aanspreekbaar zijn. K's ouders zijn al langs geweest, afgelopen week was het de beurt aan mijn (R) moeder om eens lekker bij te kletsen en ook voor volgend weekend staat er wat gepland.

Labour

Vandaag zijn we naar een "Labour workshop" geweest in het St. Thomas ziekenhuis. Hoewel het ziekenhuis uitkijkt op de Houses of Parliament ging het niet over de politieke partij, maar over wat er komt kijken bij een bevalling. We hadden geen idee wat we moesten verwachten, puffen en steunen, bloederige verhalen, ouderwetse video's? Dat viel gelukkig allemaal mee. Het was een nuchtere kijk op wat je kan verwachten bij een bevalling, en wat je in de weken voor die tijd al kan doen om het allemaal zo soepeltjes mogelijk te laten verlopen. De workshop werd gegeven door een midwife (vroedvrouw), en zij gaf ons eigenlijk veel vertrouwen dat alles strakjes goed gaat komen.

Ook het aantal vrouwen dat een partner had meegenomen viel ons alleszins mee (ongeveer de helft), maar dat kwam misschien door het hoge aantal buitenlanders, Londen bevestigde zijn internationale status wat dat betreft weer eens. Wel grappig trouwens om zoveel zwangere vrouwen bij elkaar te zien. Je gaat dan toch buiken vergelijken, K. viel hier ongeveer in de middenmoot, ze zal toch behoorlijk moeten groeien om de eerste plek te veroveren.

Hi de Hi Tea

Dit weekend kregen we bezoek van mijn (K) ouders plus vrienden Theo en Wilma. Ze zijn op dit moment op vakantie in Engeland, op een echte Hi de Hi camping, maar gelukkig konden ze zich even losweken van de bingo en ander vermaak op bij ons op de (Hi) Tea te komen.

Er werd gezellig bijgekletst, babykado's in ontvangst genomen (hartelijk dank) en de thee (volgens goed gebruik geserveerd met sandwiches en scones) ging er ook prima in. Moe maar vol(daan) keerden zij weer campingwaarts...

Gokje?

Zoals bekend houden de Engelsen nogal van gokken. Je vindt overal in de high street gokwinkels, waar je voornamelijk kunt wedden op sport. Voetbal natuurlijk, maar ook tennis, cricket, paardenrennen, hondenrennen en zelfs pelota (nooit van gehoord).
Online kun je op nog veel meer zaken wedden, zoals wie de winnaar wordt van Strictly Come Dancing, wie Celebrity Mum Of The Year wordt, wie X Factor wint, enzovoort. Maar het kan nog gekker: je kunt ook geld inzetten op de vraag of Adobe zal worden overgenomen door Microsoft, er een film zal worden gemaakt over de Chileense mijnwerkers, en zelfs wat de volgende uitgestorven diersoort zal zijn.


Inmiddels ben er zelf ook een beetje geïnfecteerd met de ziekte. Dat gaat langzaam, het begint met de sweepstakes op kantoor over de winnaar van de Grand National, of het WK rugby. Toen kwam vlak voor het wereldkampioenshcap voetbal de site online van de vriend van een collega. In eerste instantie ging deze in beperkte kring open, en als vergoeding voor het testen kreeg je £20 extra. Als chauvinistische Hollander zette ik natuurlijk steeds op Oranje in, zodat ik zelfs winst maakte! Na het WK bleek al snel dat mijn geluk zich alleen beperkt tot interland voetbal, dus het werd tijd om ermee te stoppen. Bleek ineens dat ik de loterij had gewonnen onder inzenders van een vragenlijst over de site. Uitbetaald als goktegoed natuurlijk, dus hoewel in de Engelse gokverslaving heb overgenomen, doe ik het wel met een Nederlandse twist: namelijk met andermans geld. ;)

A Cornish Holiday

We zijn weer terug van een weekje relaxen in Cornwall. Verrassend genoeg hadden we er ook nog eens heerlijk weer bij (we waren al gewapend met kaplaarzen en regenkleding, maar deze waren niet echt nodig). Aangezien de afgelopen tijd het erg druk was geweest op het werk en de op komst zijnde gezinsuitbreiding ons ook de nodige nachtrust zal gaan kosten begon de dag altijd met lekker uitslapen. Daarna op pad voor een wandeling, bezoek aan vissersdorp of kasteel.










De zee blijft altijd indrukwekkend...

Langs de gehele kust van Cornwall (en verder) kun je wandelen langs de coastal trails. Mooi, maar ook vermoeiend, met of zonder buik.



Gelukkig is er dan onderweg altijd wel een tent die een calorierijke cream tea (thee met scones, clotted cream en jam) serveert:


Daarnaast valt er de nodige historie op te snuiven met de diverse kastelen, die vaak op indrukwekkende plekken liggen, zoals Tintagel (bekend van de mythe rond King Arthur) en St Michael's Mount, waar je alleen naar toe kan lopen als het eb is.





Kortom, een relaxte trip!