Voor onze vakantie hadden we het al over de
verkiezingskoorts die het land in zijn greep had. De verkiezingen waren op 6 mei toen wij aan de overkant van de plas waren, maar we kregen ook daar wel iets van de uitslag mee. De verwachte opmars van de LibDems is uitgebleven, ze kregen wel 1% meer stemmen maar door het districtenstelsel verloren ze toch zetels. Labour werd zoals voorspeld goed afgestraft door de kiezers, maar de Conservatives haalden niet genoeg winst voor een absolute meerderheid. Zo ontstond het gevreesde 'hung parliament'.

Gelijk weer een mooi inkijkje in de verschillen tussen Groot-BrittaniĆ« en Nederland. Zo'n situatie is voor ons heel gewoon, maar wordt hier gezien als een ramp. De pers kreeg zowat een hartaanval toen er na een paar dagen nog steeds geen coalitie bekend was, terwijl dat bij ons rustig maanden kon duren. De berichtgeving was ook wat intensiever, tenminste ik kan mij niet herinneren dat er over de Nederlandse onderhandelingen 24 uur per dag, 7 dagen per week werd bericht, met journalisten die live verslag doen vanuit elk denkbare plek, inclusief het per helicopter volgen van auto's die van de ene afspraak naar de andere rijden. Opmerkelijk genoeg werden die auto's niet geëscorteerd, dus was live te zien hoe ze in de knoop kwamen met een stel fietsers, erg grappig.
Het uiteindelijke resultaat is een coalitie tussen de Tories en de Liberal Democrats geworden, zeg maar VVD en D'66. Ook dat wordt als een rare combinatie aangemerkt, in NL zouden we Labour er nog bijdoen en het paars noemen. Dat betekent dat het land nu bestuurd gaat worden door het duo Cameron en Clegg. Als een verliefd stelletje waren ze de laatste dagen niet van de buis te slaan, maar je kunt, echt Engels, inmiddels al wedden op hoe lang het stand houdt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten