Toen we hier net kwamen wonen was de Britse pond ongeveer anderhalve euro waard. Londen was toen een enorm dure stad, waar je voor een niet eens zo heel groot huis al snel een miljoen euros moest neerleggen. In die tijd moesten we nog wennen aan het geld hier. De loodzware munt van 1 pond geef je het liefst zo snel mogelijk uit, zeker met een paar van die dingen in je portemonnee loop je anders helemaal scheef. Waar het lastiger vanaf te komen is zijn de enorm grote munten van 2 pence. Het is zo'n beetje de grootste munt die er is, maar je hebt 'm niet snel nodig bij het betalen. Na verloop van tijd blijk je dan een behoorlijk aantal van die schijfjes verzameld te hebben, tijd om er een winkelier mee 'blij' te maken. Inmiddels is er een nieuw design voor de munten in omloop gebracht, waarbij helaas niets veranderd is aan de grootte. Het ontwerp is wel heel mooi, als je een munt van elke soort hebt vormen ze samen de Royal Arms.
Er is in de tussentijd wel meer veranderd. Na een gestage daling kwam de neerwaartse spiraal van de sterling vorige maand in een stroomversnelling. Het lijkt niet lang te duren of een pond is net zoveel waard als de euro. Op zich maakt dat voor ons niet zo veel uit, jammer genoeg worden we niet in euro's betaald, dus alles blijft even duur. Voor toeristen is Engeland wel veel goedkoper geworden, een pint bier (meer dan een halve liter) voor 3 euro is geen slechte prijs. Gezien de angstverhalen die dagelijks in de krant verschijnen kon het wel eens lang duren voordat de koers weer omhoog gaat. Misschien gaat het zelfs wel de kant van de Zimbabwaanse dollar op?
1 opmerking:
nu maar hopen dat in Londen de 'zimbabwaanse'cholera uitblijft (is bij ons helaas niet uitgebleven).
Een reactie posten