Metridium Fields

Alweer ons laatste toeristische weekendje, waarin we bedacht hadden dat water centraal zou staan, en daarmee bedoelen we niet die prut die onverwacht uit de hemel komt vallen, maar zee, of in ons geval de Pacific. Zaterdag duiken en zondag walvissen kiek'n, beide te Monterey. De oplettende lezer begrijpt dat we daar al eerder zijn geweest, om oa het aquarium te bewonderen. Nu wilden we die mooie dingen toch wel eens in het "wild" zien.
Onze divemaster was Rob, een ex-brandweerman die, doordat hij twee vingers verloor tijdens een recue attempt, ontslagen werd (zo gaat dat hier in de US) en nu een nieuwe carriere is begonnen als divemaster en instructeur. Aardige vent en heel relaxt, zoals dat hoort bij duiken. Na eerst een trainingsduik gedaan te hebben, gingen we een duik doen bij de Metridium fields. Dit zijn onderwater velden vol met grote witte anemonen, een surrealistisch gezicht, heel apart.


Het was een prima duik, enige nadeel was dat het water nogal koud was (11°C ... brrr).
De volgende dag (zondag) gereserveerd voor de walvisvaart. Helaas was het weer inmiddels zodanig omgeslagen (wind, harde regen) dat we besloten om de walvissen links te laten liggen. Drie uur op een boot zonder behoorlijke regenkleding leek ons niet zo aantrekkelijk, en de laatste weken hadden ze ook niet zoveel walvissen meer gespot. Vandaar dat we vroeg thuis zijn, tijd hebben om te bloggen en om eens lekker niks te doen ;-)