To stag-do or not to stag-do

Sinds ik (R) op mijn werk heb gezegd dat we gaan trouwen, zeurden mijn collega's al om een stag-do, de Britse variant van een vrijgezellenfeestje. Het beeld dat ze daarbij schetsten was eentje waarbij ik in een konijnenpak veelteveel alcohol zou moeten drinken om aan het eind van de avond naakt vastgeboeid aan een lantaarnpaal te eindigen. Vreemd genoeg had ik daar niet zo'n zin in. ;)

Uiteindelijk heb ik me toch laten overhalen door een compromis: deels stag-do, deels gewoon naar de kroeg voetbal kijken. Zo werd het afgelopen vrijdag toch nog een heel Engelse bedoening. Buiten in de pubtuin naar een ontzettend slechte wedstrijd van het Engelse elftal kijken, terwijl het ook nog regent, en daarna naar de Indier voor een curry, gelukkig zonder konijnenpak. Klinkt een beetje alsof het niet leuk was, maar ik heb me uitstekend vermaakt. Dat Engeland zo slecht speelde en dat het regende, daar kon verder niemand iets aan doen.

De volgende dag was eigenlijk nog mooier. Ik zat klaar om Nederland-Japan te gaan kijken toen er werd aangebeld. Vervelend, want dat is vast een collecte of een verdwaalde makelaar, en daar had ik helemaal geen zin in. Stond Ruben ineens voor de deur! Dat had hij samen met Karen als verrassing geregeld omdat hij me niet zomaar in het huwelijksbootje wilde laten stappen. Oude tijden herleefden, bier drinken, voetbal kijken en slap ouwehoeren. Prachtig!