Gisteren zijn we dan echt geweest. De verwarring duurde voort, want waar is het Darwin Centre eigenlijk? Afgaande op Google Maps liepen we eerst de verkeerde kant op, waar we er niet inkonden. Blijkbaar moesten we via de hoofdingang van het Natural History Museum, maar daar stond een enorme rij voor (half uur wachttijd). Hmmm, waarvoor moesten we dan een tijdslot kiezen? Gelukkig mochten we na wat navraag via de 'Fast Track' de rij passeren, maar binnen stond een zo mogelijk nog langere rij. Die bleek voor de dinosaurussen tentoonstelling te zijn, blij dat we daar niet voor kwamen. Dat was dus toch de Cocoon, een rond gebouw in de vorm van een kiezelsteen van zo'n 7 verdiepingen hoog, maar vreemd genoeg gebouwd binnen in een ander glazen gebouw. Vandaar dat we het niet konden vinden. Architectonisch een hoogstandje, en meteen ook het beste van het Darwin Centre. Wij vonden het namelijk nogal tegenvallen. Ten eerste heeft het niets met Darwin of evolutie te maken. Ten tweede is het voornamelijk een werkplek voor de wetenschappers die met de collectie van het natuurhistorisch museum werken. Het idee is dat je iets zou moeten opsteken over hun werk, maar dat kwam eigenlijk niet zo uit de verf, waardoor het soms voelde alsof je in de gang van een laboratorium liep. De onderwerpen die behandeld werden, zoals het classificeren van insecten, zijn ook al niet de meest boeiende. Er was wel geprobeerd het met de onvermijdelijke interactieve multi-media dingetjes wat op te leuken, maar omdat het ook laagdrempelig was gehouden vonden we die niet zo interessant. We waren dus al snel weer uit de Cocoon, en kwamen stomtoevallig terecht bij een praatje met iemand die voor de BBC werkt aan de natuurdocumentaires van David Attenborough. Zijn we toch niet voor niets geweest.
1 opmerking:
Begrijp ik het goed, hebben ze die Cocoon voor tijdelijk gebouwd? Ga je dan niet meer met de roltrap zogenaamd door het middelpunt van de aarde?
Een reactie posten