Brand!

Op 1 september 1666 bakte de koninklijke bakker Thomas Farinor nog lekker zijn broodjes. Tot deed hij iets niet goed, want in de volgende nacht brak er een brand uit in zijn bakkerij op Pudding Lane. Toen de Lord Mayor, de belangrijkste man van Londen na de koning, hiervan hoorde, uitte hij de legendarische woorden: "Bah, een vrouw zou het uit kunnen pissen!". Foutje, bedankt. De brand zou bekend komen te staan als de Grote Brand van Londen. Het duurde 4 dagen voordat de brand geblust was, en dat was voornamelijk omdat er niet veel meer te fikken viel. 80% procent van de stad werd in de as gelegd, hoewel er wonderbaarlijk maar weinig slachtoffers vielen.

Hoewel Londen veel oude gebouwen heeft, zijn er dus maar weinig van voor de brand. De stad werd in een razend tempo herbouwd, voordat grootse plannen om alles te verbeteren konden worden uitgevoerd. Een deel van die plannen is trouwens wel doorgevoerd, waarvan die van Christoper Wren (o.a. de St. Pauls kathedraal) het bekendst zijn. Hij ontwierp ook het Monument voor de Grote Brand van Londen, dat hier simpelweg "The Monument" wordt genoemd (een beetje onduidelijk in een stad waar je over de monumenten struikelt).

We wilden al langer eens een keer een het monument beklimmen, maar het afgelopen was het gesloten voor renovatie. Vorige maand was de heropening, en gisteren was het dan zo ver. Het was mooi weer, geschikt om te genieten van het uitzicht. Daarvoor moesten we wel eerst flink traplopen, want het binnenwerk bestaat uit een wenteltrap van 311 treden. Het was zeker de moeite waard. Hoewel er inmiddels vele wolkenkrabbers omheen staan die hoger zijn, kun je nog steeds goed over de stad uitkijken.