Moving up

Zo, wij zijn weer een treetje gestegen op de 'property ladder'. De verhuizing is soepeltjes verlopen, ook al hadden we ons een beetje vergist in de tijd die het zou kosten. Zaterdag stond de verhuizer van Aussie Man and Van stipt om 8 uur op de stoep. Het was trouwens geen Australiër (het lijkt me ook lastig verhuizen op slippers), maar een Pool. Uiteraard zou ik bijna zeggen, maar hij had nog een leuke opmerking: hij kon merken dat er een recessie gaande is doordat hij nu ineens ook Engelse collega's heeft. Voorheen werd het zware werk alleen door Oosteuropeanen gedaan.










Deze keer staken dus ook wat Nederlanders de handen uit de mouwen. We hadden vooraf alles al in dozen gedaan en de kasten uit elkaar geschroefd, dus het was in principe een simpele klus, al protesteren mijn spieren daar nu heftig tegen. Het uitladen was wat moeilijker, want het nieuwe huis heeft een trap, en na 2 jaar op de begane grond gewoond te hebben ben ik traplopen niet meer zo gewend. Al helemaal niet met een paar kilo aan studieboeken als extra ballast. Maar ja, gewoon doorgaan was het motto, dan kom je er vanzelf wel. Daarna begon de volgende klus: alles weer in elkaar schroeven en uitpakken. Voordeel van zo vroeg beginnen was dat we erg veel gedaan konden krijgen op een dag, en ook op zondag hebben aardig wat spulletjes hun plekje gevonden, zodat het nu echt ons huis begint te voelen. Moe maar voldaan hebben we onszelf gisteravond getrakteerd op wat lekkers: