Fijn proeven

Laatst was er hier op TV een serie documentaires over wijn, en één aflevering daarvan ging over Berry Brothers, de klant waarvoor ik (R) werk. Daarin lieten ze onder andere zien hoe het eraan toeging bij een proeverij van de wijn die ze verkopen. Het toeval wil dat mijn baas voor zo'n 'tasting' werd uitgenodigd, en wij mochten ook mee! Het gebeuren vond plaats in een passende omgeving: "the Great Hall at the Institute of Civil Engineers", in een groots gebouw vlakbij het parlement. Marmer, kroonluchters, grote schilderijen, je kent het wel. Dat het hier bouwkundigen betrof werd verraden doordat de schilderijen als onderwerp bijvoorbeeld boortorens hadden. Het publiek was erg posh, ik voelde me hevig underdressed, gelukkig waren mijn collega's ook niet op sjiek.

Bij de smaaktest hadden we de keuze uit ongeveer 80 wijnen, in prijs uiteenlopend van 6 pond tot 100 pond per fles. Je krijgt maar een klein bodempje per soort, wat je eigenlijk ook nog hoort uit te spugen (stiekem niet gedaan). Na een poosje wil je toch wel graag wat eten, maar het enige dat er verkrijgbaar was waren crackers en, overigens heerlijke, zalm op blinis. Vandaar dat het niet gelukt is ze alle 80 te proberen. Veelgestelde vraag: is die dure wijn nou echt lekkerder dan de bagger van de supermarkt? Ja, toch wel. Over smaak valt niet te twisten natuurlijk, en het was opvallend hoe weinig overeenstemming er in ons groepje van 6 was. Wij waren zeer te spreken over de Winston Churchill champagne, en laat dat nou net de duurste fles zijn.