zaterdag, februari 16, 2008

Egg, bacon, sausage and ...

Nee, dit stukje gaat niet over eten, maar over ongevraagde post. Toen we hier net naartoe verhuisd waren, kende geen enkele Britse instantie ons natuurlijk. Meestal erg lastig, maar het had wel één voordeel: we werden tenminste niet bedolven onder aan ons geaddresseerde ongewenste post.
Helaas wordt dat ruimschoots teniet gedaan door de stapels ongeadresseerde enveloppen die we dagelijks krijgen, ondanks de Engelse versie van de Nee-Nee sticker op de brievenbus. Maar goed, het is een interessant experiment om te kijken hoe lang het duurt voordat een of ander bedrijf je adres ergens heeft opgeduikeld. Sinds kort weten we het antwoord: ongeveer 10 maanden.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

mmmm zou iemand misschien jullie adres hebben ingevuld op bonnen in de tv-gids en andere gratis bladen???

Unknown zei

Tsssk, wie zou nou zoiets doen? ;)

Anoniem zei

Ik heb niets geen medelijden met jou. Ik herinner me nog dat we toen jullie elkaar net leerden kennen, wij overspoeld werden met allerlei onzinpost bestemd voor mevr. conifeer. Het heeft wel een tijd geduurd maar je straf is toch uiteindelijk gekomen.

Unknown zei

Tsssk, wie zou nou zoiets doen? ;)