LOTR

Hotel De Groene Weide was dit weekend weer geopend. Trenja en Edde kwamen een weekendje over vanuit Groningen. Zo langzamerhand beginnen zich vaste waarden af te tekenen. Uit eten bij ons favoriete restaurant in de buurt, en 's ochtends een stevig Engels ontbijt met smoothies. Ons trouwe restaurantbezoek werd deze keer beloond met de Grote Lekkage Show, die erg spannend en mysterieus was. Het druppende water kwam steeds dichterbij, zou het onze tafel bereiken of zouden de bovenburen op tijd stoppen met douchen? Zou er kortsluiting ontstaan? Hoe kan er eigenlijk water uit een lamp lopen zonder dat de stoppen eruit knallen?

Zaterdag stond overdag in het teken van shoppen. De koopzaterdag werd afgesloten in het knusse winkelwijkje Seven Dials, redelijk uniek in Londen want autoluw. Geen schuitje gevaren, wel theetje gedronken:


Dit was eigenlijk slechts de opmaat naar de grote klapper van de week: de musicalversie van Lord Of The Rings. Dat was echt een enorm spectakel. Bij binnenkomst in de zaal viel al gelijk op dat de omgeving van het podium volkomen was bedekt door een ondoordringbare takkenmassa. Op het podium zelf waren een stel hobbits aan het proberen een vuurvliegje te vangen, en de voorstelling was nog niet eens begonnen. Die zat goed in elkaar, met name de vele effecten die erin zaten. Het podium kon draaien en in stukken omhoog en omlaag bewegen, er was niet bezuinigd op rook- en windmachines, te veel om op te noemen eigenlijk. Het deed me meer denken aan een optreden als van Cirque du Soleil dan aan een musical. Er werd wel in gezongen, maar eerlijk gezegd was dat niet het sterkste gedeelte. Helaas mochten er geen foto's worden genomen, maar een ding wil ik nog wel noemen: de grote angstaanjagende spin.

Vandaag nog even over de South Bank gelopen en gelijk bij de Tate Modern binnengewipt om te kijken naar de grote scheur van Doris Salcedo. Voor de cultuurbarbaren die niet gelijk begrijpen dat dit belangrijke Kunst is, hier wat uitleg.