Little kickers

We zaten al een tijdje te denken over welke sport onze kinderen moesten gaan doen. Thora is nog wat jong, maar voor Jesper werd het hoog tijd. Kinderen zijn immers duur en we wilden graag de investering eens terug gaan verdienen. Tennis en golf zijn beide interessante opties, maar golf vinden we saai en met tennis zijn we bang dat Jesper liever ballenjongen wil zijn. Dus we hebben gekozen voor voetbal. Misschien wat blessuregevoelig maar het verdient goed en na de actieve carriere ligt er wellicht nog een rol als trainer (liefst niet type lange regenjas en hartaanval op komst) in het verschiet.

Hier in Engeland kunnen kinderen al gaan 'voetballen' vanaf dat ze kunnen lopen. De eerste les is altijd spannend, want zou Jesper het wel echt leuk vinden? Gelukkig was vanaf de eerste minuut al duidelijk dat we niet bang hoefden te zijn dat hij liever op de bank zat; enthousiast rende hij achter ballen aan, en toen hij een stoffer en blik vond werd ook gelijk de vloer even schoongemaakt (misschien toch een carriere als schoonmaker?).

De les is een mix van activiteiten met en zonder bal, en is er ook op gericht op kinderen wat te leren zoals geduldig op je beurt wachten (best lastig als je net een doelpunt hebt gescoord) en samen delen.

Het was een geslaagde eerste les en Jesper was ook heerlijk uitgeput (niet geheel onbelangrijk). Hier nog even een actiefoto:

Keijserlijk bezoek

Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen, en we hebben alweer bezoek. gezellig! Dit keer een bliksembezoek van Lies en Karel. Na een lange reis, vroeg opstaan en de kou van buiten kon een stevige lunch er wel in:

De dag werd gevuld met bijkletsen onder het genot van wijn en... oliebollen! Lies en Karel hadden deze speciaal voor ons meegenomen uit het moederland. En ook Jesper vond het maar wat gezellig dat ze er waren (omkopen met kado's en oliebollen helpt daarbij zeker):

Omdat ze graag Indiaas wilden eten hebben we zondag's nog lekker gegeten bij een van de vele Indiase/Pakistaanse restaurantjes in Tooting. In Tooting zit een vrij grote Pakistaanse gemeenschap, dus op de high street voel je je als een toerist in eigen land (nou ja, eigen land?). Een ideale plek om een sari te kopen, mocht je er een nodig hebben, maar vooral om lekker en relatief goedkoop curry te eten.

Sciurus carolinensis

Schattig zijn ze he, die leuke eekhoorntjes die je hier in London zoveel ziet. Druk bezig met nootjes verzamelen, hun donzige staartje schattig heen en weer wippend. Met hun grote vochtige ogen kijken ze je liefdevol aan, in de hoop dat je wat lekkers voor ze hebt.

Het is ook nog best leuk als ze af en toe in je tuin verschijnen, als entertainment voor de kids. Wat minder leuk is het als ze het vogelvoer opeten, maar ach, opzich hebben de vogels genoeg te eten in onze tuin. Ik heb in ieder geval nog nooit zulke ronde roodborstjes gezien als hier.

Echt minder wordt het als de eekhoorns een gat in het dak vinden (niet moeilijk met Engelse huizen) en vervolgens een nest bouwen op je zolder. Met bijbehorende pislucht en kapotgescheurd kranten- en isolatiemateriaal. Omdat we op zolder nogal wat spullen hebben opgeslagen (oa oude babykleertjes) vinden we dat toch niet zo ideaal. We zouden kunnen zeggen dat de liefdesrelatie tussen ons en de eekhoorns wat bekoeld is. We zijn daarom wel voor eens scheiding, een drastische scheiding (dierenliefhebbers en Marianne Thieme, nu niet meer verder lezen, Edwin A., lees vooral door). Een scheiding waarbij hoofd van romp wordt verwijderd. Onze huisbaas heeft namelijk de pest control ingeschakeld en zij gaven aan dat de grijze eekhoorn als een plaag wordt beschouwd en daarom niet gevangen mag worden en vervolgens weer in de natuur losgelaten, maar dat ze gelijk gedood moeten worden. No mercy. We hebben dus nu een tweetal 'squirrel-guillotines' op zolder staan, geduldig wachtend op hun prooi.

In plaats van nootjes is onze val gevuld met... Bounty. Blijkbaar vinden de eekhoorns de smaak van chocolade en kokos onweerstaanbaar. Dus hoe noemen wij de pest control man? ... de Bounty hunter ...(ingeblikt lachsalvo).

De grijze eekhoorn kwamen oorspronkelijk alleen in Noord-Amerika voor, maar zijn op een gegeven moment in Groot-Brittannië geïntroduceerd. Doordat de grijze eekhoorn een ziekte bij zich draagt waar de rode eekhoorn vatbaar voor is, is deze soort gedecimeerd, terwijl de grijze populatie geëxplodeerd is.

Het is nu wachten tot de Franse revolutie onder les écureuils heeft plaatsgevonden, hopelijk is dat begin volgende week (dan is de Bounty hunter weer terug om te kijken of de vallen resultaat hebben geboekt)

Vernieuwjaardag

Op de 31ste was Jesper dan toch echt jarig, 2 jaar! Wederom waren er kado's en bezoek (dit keer Miranda, Titus en kids) en natuurlijk ook taart.

Van ons kreeg hij een mooi houten treintje, want dat vervoermiddel had hij nog niet in zijn collectie. Er werd gelijk fanatiek mee gespeeld, dus een geslaagd kado. Vooral de trein laten crashen en boompjes op de rails leggen was leuk. Wellicht is een carrière bij de NS iets voor hem?

's Avonds maakten we ons op voor de jaarwisseling. De afgelopen tijd hadden we niet echt goed geslapen omdat Jesper tegenwoordig graag midden in de nacht zijn bed uit komt en graag bij ons wil liggen. Dat mag niet van ons en zo zijn we soms tijden bezig om hem weer erin te krijgen. Ook op Oudejaarsavond spookte hij flink rond en besloten we toch maar om hem iets voor twaalf naar beneden te halen zodat hij samen met ons de start van het nieuwe jaar kon vieren. Ondertussen hielden wij ons op de been met (veel) koffie en (veel) oliebollen.

Anders dan in Nederland koopt men hier weinig vuurwerk en is er ook nauwelijks geknal op straat. Op centrale plekken worden vuurwerkshows georganiseerd en ga je daar kijken. De spectaculairste is natuurlijk de show bij de London Eye. Als je er live bij wil zijn en een goed plekje wilt hebben zal je er toch wel al rond een uur of 5 's middags moeten staan. Dat deden we maar niet, vanaf de bank  TV kijken met een oliebol in de hand is dan toch wel zo comfortabel.

 

Het enige vuurwerk wat wij hadden waren een aantal sterretjes, dus toch nog een beetjes show in onze achtertuin:

En natuurlijk wensen we iedereen alsnog een prachtig 2013 toe!

Nog niet jarig

Wat is er mooier voor een kind dan kadootjes krijgen? Twee keer kadootjes krijgen natuurlijk! Omdat de grootouders op oudjaarsdag begrijpelijkerwijs graag bij hun huisdieren willen zijn hebben we Jesper's verjaardag maar even naar voren gehaald naar 28 december. Om te beginnen had chefkok Karen voor de nog-net-niet-jarige Job een heerlijke Nijntje taart gebakken (Masterchef anyone?).












Daarna was het zo vlak na kerst alweer uitpakken geblazen voor Jesper. Twee grote tassen vol pakjes betekenden werk aan de winkel voor het uitpakteam. In alle opwinding zijn we even vergeten goede foto's te maken, maar geloof ons: hij is niet te kort gekomen. Een trekker van Duplo inclusief boer (ik ben zijn naam even kwijt), een grote knuffelaap ("Monkey" gedoopt), schuif en leerboekjes, een dierentuin van Duplo en dan ben ik vast nog wat vergeten. Maar goed, daar moet hij het ook mee doen tot zijn echte verjaardag, morgen.

Ker, kerder, kerst

Zoals al in het vorige stukje te lezen viel vierden we kerst deze keer gewoon thuis en kwam het bezoek onze kant op. De grootouders hadden hun tweede kerstdag opgeofferd voor de lange trek naar Londen. De drie wijzen kwamen natuurlijk beladen met cadeaus: veel (net) niet roze kleertjes voor Thora en het nodige speelgoed voor Jesper. Nijntje in de speeltuin, een politieauto met zwaailicht en sirene die de set afmaakte  (hij had al een ambulance en brandweerauto)., en voor het gemak rekende hij "ons" dienblad ook maar even onder het speelgoed.












Na het uitpakken was het tijd voor een luxe drie gangen diner. Chefkok Karen had haar best gedaan op een Michelin waardig voorgerecht van geitenkaasmousse met Parmesaanse cracker (Masterchef anyone?) en een hoofdgerecht van hertenravioli met rode wijn saus. Keurmeester Jesper was nog het meest te spreken over de pannacotta die door Marianne was meegenomen.












Wij hadden zelf ook nog wat uit te delen. Als dank voor de goede zorgen na de geboorte van Thora hebben we de oma's (en hun chauffeur) getrakteerd op bonnen voor een luxe etentje danwel spa dagje. Zo zat de stemming er goed in.