Weekendje met de meiden

Alweer twee weken geleden was het traditionele jaarlijkse uitje met de meiden. Deze keer was het in Nunspeet, wederom in een prima huisje van Staatsbosbeheer. Er was zelfs een tennisbaan bij dus ook de rackets werden weer uit het vet gehaald en er werd fanatiek gedubbeld.

Daarnaast hadden we de gebruikelijke routine van lekker bijkletsen, wandelen, spelletjes. Dat laatste zorgde onder andere voor de nodige hilariteit, vooral toen een nogal onsmakelijke anecdote over een leraar Engels vrij vaak langs kwam. Je had erbij moeten zijn. Tip van de week: zorg dat je geen bekenden tegenkomt in de sauna.

Toen al de koekjes, nootjes en drankjes op waren was het tijd om weer richting huis te gaan, wat vliegt de tijd toch altijd tijdens zo'n weekend! En volgend jaar weer natuurlijk!

Wie de schoen past

Een van onze goede voornemens dit jaar was om wat meer te bloggen. Zoals dat gaat met goede voornemens is het heilige vuur na januari al weer flink gedoofd, maar eerlijk gezegd hebben we de laatste tijd ook niet zoveel bijzonders gedaan. Tot afgelopen weekend dan, want toen gingen we naar Emmen om Jesper's loopkunsten aan de familie te showen. Helaas raakten we op het station een van zijn instappers (ook wel uitstappers) kwijt. Een mooi excuus om te gaan winkelen voor zijn eerste "echte" schoenen. Gelijk bij de eerste winkel slaagden we al, de dames van Ziengs hadden grote lol met Jesper, ze zullen zelden zo'n makkelijke klant gehad hebben.

Wat hebben we verder nog gedaan? Heerlijk uitgerust omdat Jesper in goede handen was. Voor het voorlezen, eten geven, badderen, en wandelen waren genoeg vrijwilligers. Alleen voor het in slaap vallen lijkt hij zijn ouders echt nodig te hebben.





















Verder zijn we in het inmiddels digitale 8 millimeter archief gedoken, waar duidelijk uit blijkt dat Jesper zijn "vleugels" toch echt van Robert heeft. En we zijn heerlijk met Marco & Heleen uit eten geweest in cafe Groothuis.

Sneeuwprimeur

Ook wij hadden vandaag de eerste sneeuw van het jaar. Zeker niet zo koud als in Nederland en ook geen elfstedentocht in zicht. Wel was het een primeur voor Jesper, dus we lieten hem voorzichtig de tuin om te kijken wat hij ervan vond.

Er werd in ieder geval een heel serieus gezicht bij getrokken en in eerste instantie vond ie het maar helemaal niks, vooral nadat hij er ook nog eens ingevallen was en een natte broek had gekregen:

Uiteindelijk overwon zijn nieuwsgierigheid het van de angst voor het onbekende (maar we kunnen hem nog niet echt enthousiast noemen):

Verder kan Jesper gerust zijn; vanmiddag zette de dooi in, en meer sneeuw wordt er voorlopig in onze contreien niet meer verwacht.

Pokkezooi

Ook Jesper moet er natuurlijk vroeg of later aan geloven. De kinderziektes. Hoewel hij gelukkig vaccinaties krijgt voor de wat engere dingen zoals mazelen en meningitis moeten anderen je maar gewoon overkomen. Dus zitten we nu thuis met een jongetje met waterpokken. Het begon vorige week al met een soort vreemde uitslag, maar op maandag was die zo erg geworden dat we toch even naar de dokter moesten. Die zei vrij snel dat het toch waterpokken was ook al dachten we dat in eerste instantie niet. Hij heeft namelijk verder geen koorts of jeuk en is vrolijk en actief zoals altijd.



Het betekent wel voor ons dat we de hele week thuis moeten blijven omdat hij niet naar de creche mag. Gelukkig kunnen we allebei thuis werken, maar van werken komt eigenlijk maar weinig omdat meneer toch eigenlijk de hele dag je aandacht wil en ook feilloos de dingen weet te vinden waar hij niet aan mag zitten. Zoals op dit moment als ik dit schrijf ;-)

Stapsgewijs

We zaten er eerlijk gezegd al een poosje op te wachten. Jesper kon al heel lang zelfstandig staan, en met een handje vasthouden kon hij ook best aardig lopen. Maar zonder houvast een stapje te zetten, dat vond hij toch te eng. Tijdens onze kersttrip naar Nederland gooide hij de schroom van zich af en waagde af en toe heel voorzichtig een stapje of twee vooruit. Inmiddels is hij zover gevorderd dat we het echt ook lopen mogen noemen.

Goede voornemens

We hebben ons voorgenomen om in 2012 weer wat meer van onze stad te zien. Vaak hadden we wel plannen, maar met zo'n kleintje is zo'n weekend dan toch weer drukker dan gedacht en is het vaak alweer maandag voordat je het goed en wel beseft.

Gisteren de aftrap met een bezoek aan de Royal Academy die een tentoonstelling over Sovjet architectuur hield. Dat leek ons wel interessant. Helaas vonden we het een klein beetje tegenvallen, want afgezien dat het heel erg druk was (wat wil je op zaterdagmiddag), was er weinig informatie over de gebouwen zodat je ze niet echt in hun context kon plaatsen. Wel interessant waren de sociale woningbouw projecten, waar naast wonen ook alle recreatieactiviteiten in een moeite door geregeld werden. Een flat had dan vaak een werkersclub, sportruimte en een theater. Hetzelfde idee is jaren later in Nederland ook uitgevoerd met de Bijlmer, helaas jammerlijk mislukt.

Gelukkig was er ook nog een restaurant waar thee met clotted cream en scones geserveerd werd, dus dat maakte veel goed.