In het zonnetje

En we hadden weer bezoek - mijn ouders (K) gingen op vakantie naar Engeland en kwamen natuurlijk eerst even via Londen. Jesper was maar al te blij om opa en oma weer te zien, onder andere zodat er lekker gedold kon worden.  Jammer voor opa was dan wel dat het dollen resulteerde in een nogal doorgelekte poepluier - gelukkig niks wat een wasmachine niet kan oplossen, maar ik was wel blij nog steeds een verstopte neus te hebben.

De volgende dag was het feest want mijn moeder was jarig. We begonnen de dag met een lekker en voor opa een iets te gezond ontbijt (grapefruit). Gelukkig was er ook zelfgebakken taart, wat de calorieën weer ruim in de plus bracht.

De zon was inmiddels ook gearriveerd, en we besloten om daarvan te genieten in Hyde Park. Via Consitution Hill ging het, waar we nog maar eens de diverse oorlogsmonumenten in ons opnamen. Je kunt geen oorlog noemen of de Engelsen hebben er wel in gevochten. En natuurlijk zijn er ook monumenten voor elke gesneuvelde diersoort - misschien een agendapuntje voor de PvdD?

 In het park waren de bloemen volop in bloei en het was gezellig druk met zonnebaders en de nodige toeristen.

Natuurlijk moest opa nog even trainen met J. als voorbereiding op de Olympische spelen. We nemen aan dat takhangen op z'n minst een demonstratiesport is

Zo vlogen een paar zonnige en gezellige dagen voorbij, op vrijdag vertrokken ze richting de Jurassic Coast waar druk gezocht gaat worden naar fossielen. Wij wachten met spanning het nieuws over de missing link af.

Meivakantie in NL

En we waren weer eens een weekje in NL, en wederom met een huizenruil, dit keer in de Wipstrik te Zwolle.

Natuurlijk was er veel bezoek en konden de oma's en opa zeker niet ontbreken.

En wat ook wel handig is dat als je een huis ruilt met iemand ipv dat je in een vakantiehuisje gaat zitten is dat er toch vrij zeker wat gereedschap voorhanden is. Komt goed van pas als het bezoek al een wat ouder model auto heeft...

Het zonnetje begon omstreeks Koninginnedag zowaar ook nog te schijnen, zodat we ook nog eens lekker buiten konden zitten. Zonnebrand hadden we niet mee, dikke truien wel.

En kadootjes voor Jesper waren er natuurlijk ook...

Natuurlijk moesten we ook nog naar Groningen, waar nog niet veel is veranderd, maar dat wel staat te gebeuren. De Oostzijde van de Grote Markt krijgt (eindelijk) een opknapbeurt en de oude VVV is al plat. Het is jammer dat Vindicat er gewoon blijft, maar je kunt niet alles hebben. Gelukkig waren er als vanouds voldoende terrasjes in de Poelestraat zodat we (wederom) een rode neus konden scoren (niet van de Heineken).

En zo vloog een week vol gezelligheid voorbij. Tussen de bedrijven door konden we op TV nog even de spannende ontknoping van de Eredivisie volgen. Verder kunnen we concluderen na wat zinloos zappen dat ook de Nederlandse TV nog steeds geen bal aan is, zeker niet in 'Tweede Wereldoorlog week'.

En verder kond dit duo niet ontbreken op het lunchmenu:

We willen in ieder geval iedereen bedanken voor de bezoekjes, gezelligheid, kadootjes, wijntjes etc, en tot de volgende keer! (dan waarschijnlijk met ons viertjes!)

Toe de loe

Inmiddels al een tijdje geleden merkten we dat de WC beneden niet meer zo goed doortrok. Twee soorten ontstopper hadden geen effect, dus toch maar even gemeld bij de huisbazin. Er kwamen gelukkig vrij snel wat mannetjes met een riool-camera kijken waar het aan lag, en ze hadden slecht nieuws: een deel van de buis was ingestort. Dat betekende waarschijnlijk dat onze keukenvloer opengebrokem moest worden, en daar zaten we niet op te wachten. De exacte plek leverde nog de nodige verwarring op. De afvoer blijkt met een behoorlijke U-bocht te lopen, waardoor ze in eerste instantie verrast werden. Uiteindelijk bleek de buis buitenom onder ons 'terras' door te lopen, een hele opluchting. Het duurde nog een poos voordat er echt aan de reparatie begonnen werd, door een bijna koddige onbetrouwbaarheid. Elke dag dat er iemand langs zou komen, kwam er niemand, maar als er dan gezegd was dat niemand zou komen, stonden ze onverwachts voor de deur. Dit soort werk kan het beste worden gedaan met droog weer, maar dat zou geen probleem moeten zijn, we hebben hier immers last van een droogte die zo erg is dat de tuinen niet meer besproeid mogen worden? Tsja, zoals dat gaat, het is nog geen dag droog geweest sinds ze zijn begonnen. Gelukkig zijn ze bijna klaar, alleen de klinkers hoeven nog gelegd te worden, dus binnenkort weer mooi weer.

Welterusten in Stockholm

Zo, we zijn weer terug. We hebben genoten van een weekje rust in Stockholm. Het huis waar we in zaten staat in Nacka, een 'suburb' van Stockholm. Alle huizen zijn daar vrijstaand, groot (zeker naar Engelse begrippen), en lijken min of meer zomaar in de vrije natuur te zijn neergezet. Zweden doen blijkbaar niet aan heggen, schuttingen en andere erfafscheidingen, gelukkig maar. Ideaal voor Jesper, zeker omdat de 'tuin' ook beschikte over een trampoline.
Voor ons verwende Londenaren was het wel even wennen. Twintig minuten lopen voordat je de eerste winkel tegenkomt, en restaurants bezorgen niet eens! Hoewel, restaurants ... de lokale Thai bleek bij het afhalen gewoon een caravan. :) Maar elk nadeel hep se voordeel: het was er ontzettend rustig. Eventjes geen overkomende vliegtuigen, geen sirenes, geen straatracers, voor de verandering wel zo prettig.












Dan de stad zelf. Een combinatie van knusse houten huisjes aan rustieke straatjes met grandioze gebouwen aan de waterkant. Prachtig om doorheen te lopen, met al dat water heb je fantastische uitzichten. Had ik al gezegd dat het heel rustig was? Door al dat water wordt het trouwens ook best wel koud, zeker in april, dus dan maar weer snel ergens naar binnen voor een koffie of warme chocolademelk met wat lekkers erbij. Niet op de prijzen letten, want Zweden is toch wel een beetje (understatement) duur.












Gelukkig is er ook genoeg binnen te doen, zoals in een van de vele musea. We hebben zo'n beetje een hele dag doorgebracht in het Vasa museum, waar het (te) grote zeilschip is ondergebracht dat de trots van Zweden had moeten worden. Een enorm schip, en een enorm uitgebreid museum, 7 verdiepingen maar liefst, en dan hebben ze toch nog een behoorlijk stuk van de masten af moeten laten. En ook het transport- annex speelgoed museum was een grote hit, vooral bij de jongere generatie. Hij kon rennen, overal op klimmen en heerlijk gek doen dat het een lieve lust was. Want: het was zo lekker rustig. ;)

Ondertussen in Stockholm

Zo, we zijn er klaar voor. Morgen vertrekken we voor een weekje naar Stockholm, we hebben alweer een huizenruil geregeld. Een Zweedse familie met 2 kinderen komt Londen onveilig maken, en wij gaan lekker uitrusten in Stockholm. Wij zijn er nog nooit geweest, maar voor de kenners: we zitten in de wijk/op het eiland Boo. Mooi vrijstaand huis, en we kunnen de fietsen lenen, inclusief kinderzitje voor Jesper. Die gaat sinds deze week ook achterop naar de crèche, dus dat is hij wel gewend. Gelukkig vindt hij het best leuk, alleen die helm hè? 

Het huis is opgeruimd, alles is helemaal schoon, maar dat viel nog niet mee. Twee weken geleden bleek dat de afvoerbuis onder ons toilet beneden was ingestort, en de reparatie heeft nogal wat voeten in de aarde, dus dat kon niet meer voor de vakantie geregeld worden. Gelukkig valt het met de stank erg mee, zolang je buiten de WC blijft. Daarbovenop kwam nog dat afgelopen dinsdag onze vuilnis niet is opgehaald. Niet alleen die van ons, maar van de hele straat. De gemeente had besloten onze vast dag naar vrijdag te verplaatsen, maar was vergeten de burger hiervan op de hoogte te stellen. Gevolg: enorme bende in de straat, want die vuilniszakken worden natuurlijk opengescheurd door vossen als je ze laat staan. Vossen? Maar waren die niet ... ? Inderdaad, maar zoals al voorspeld: de eerste is inmiddels al in onze tuin gesignalleerd. Hatsekidee!

RoKa junior - the sequel

De meeste trouwe lezers van deze blog weten het al wel, maar we wilden het er toch nog even opzetten: in september krijgt Jesper er een broertje of zusje bij en worden we dus een echt gezinnetje!

Alles gaat tot dusver goed, geen bijzonderheden, en de midwife was erg onder de indruk van het feit dat ik nog steeds naar het werk fiets terwijl ik al 16 weken zwanger ben. Toen ik haar vertelde dat ik bij de eerste nog zwom op mijn due date viel ze bijna van haar stoel :-)

We zijn benieuwd wat Jesper ervan vindt, in ieder geval hebben we hem al geleerd om kusjes te geven op mijn buik (die al een klein beetje begint te groeien).