RoKa junior - the sequel

De meeste trouwe lezers van deze blog weten het al wel, maar we wilden het er toch nog even opzetten: in september krijgt Jesper er een broertje of zusje bij en worden we dus een echt gezinnetje!

Alles gaat tot dusver goed, geen bijzonderheden, en de midwife was erg onder de indruk van het feit dat ik nog steeds naar het werk fiets terwijl ik al 16 weken zwanger ben. Toen ik haar vertelde dat ik bij de eerste nog zwom op mijn due date viel ze bijna van haar stoel :-)

We zijn benieuwd wat Jesper ervan vindt, in ieder geval hebben we hem al geleerd om kusjes te geven op mijn buik (die al een klein beetje begint te groeien).

Multikulti

Gisteravond was er een 'Multicultural Evening' op de crèche van Jesper. Ouders waren uitgenodigd om langs te komen, het liefst gekleed in traditioneel kostuum, en om als het even kon wat nationale lekkernijen mee te nemen. Dat leek ons wel een goed idee, dus wij deden de klompen maar weer eens aan. Fred & Marianne hadden voor ons wat echte Nederlandse lekkernijen geïmporteerd: komijnekaas, geitenkaas met kruiden, stroopwafels en natuurlijk drop. Het bleek dat er goed gehoor was gegeven aan de oproep, het was behoorlijk druk en er was ook heel veel te eten.

Het thema was goed gelukt, er waren mensen, en eten, van over heel de wereld. Natuurlijk uit Engeland, Wales, Schotland en Ierland, maar ook Portugal, Brazilië, India, Finland, Australië, Slowakije, Jamaica, ga zo maar door, en er was uiteraard ook nog een ander Nederlands stel. De klompen waren een groot succes en worden volgens sommigen de volgende mode trend. Ook al het Nederlandse eten was aan het eind van de avond op, maar dat kwam ook omdat we alle dropjes gewoon mee terug hebben genomen. Enige minpuntje: tijdens de danssessie werd ons gevraagd om een Nederlands liedje te noemen waarbij ook danspasjes horen, a la de Lambada. Wij wisten eigenlijk niets te bedenken, misschien hebben lezers nog suggesties?

40, bezoek en strand

Vorige week woensdag ben ik (K) 40 geworden, en vreemd genoeg voelt dat heel gewoon. Er was bezoek en er waren natuurlijk kado's en taart.

Het was wel een beetje een vreemde dag omdat de afvoer van de WC had besloten deels in te storten. Daardoor hadden we een aantal klusmannen over de vloer en de geur in huis was nou ook niet echt aangenaam. gelukkig was het heerlijk weer en zijn we naar het park en de speeltuin geweest.

Op vrijdag vertrokken R en ik naar Bournemouth voor een relaxweekend terwijl opa en oma op Jesper pasten. Ook voor het weekend hadden we geen beter weer kunnen wensen. In Bournemouth zelf is niet zoveel te doen (blijkbaar gaan er veel bejaarden heen, we hadden zelfs al een bejaarden-bingo meegekregen van een van R's collega's). Gelukkig viel het mee met de grijze golf en was het toch meer tatoeage-bingo wat we konden spelen aan het strand.

We vermaakten ons prima met lange wandelingen langs het strand (en een klein dipje in het nog best wel koude water) afgewisseld met terrasjes en ijsjes. Wat ook wel prettig was is dat het een zandstrand was (veel stranden in het zuiden hebben kiezels).

En een grappig fenomeen blijven natuurlijk de strandhuisjes. Hier waren er wel heel veel. Het ziet er schattig uit maar zodra ze in gebruik zijn heeft het toch wel iets treurigs, zeker omdat je eigenlijk gewoon op de weg ziet met je tuinset. Het was wel heel leuk te zien hoe iedereen genoot van het weer, en wij kwamen zowaar met een kleurtje terug!

St Patrick's Day

Gisteren was het St Patrick's Day, de nationale feestdag voor de Ieren en aangezien er in Londen natuurlijk een heel grote groep Ieren woont was het ook hier feest. Vandaag was de parade en die besloten we maar eens te gaan bekijken, niet in de laatste plaats omdat Patrick ook Jesper's favouriete knuffel is:

Bij aankomst bij Green Park was het al gezellig druk en ook veel toeschouwers hadden zich toepasselijk uitgedost:

Nu weten we tenminste ook dat Elvis nog leeft en in Ierland woont.

De parade zelf was wel een beetje anders dan dat we hadden gedacht, want hoewel er de nodige doedelzakken en vaandels van de diverse streken langskwamen kregen we, in plaats van Leprechauns en hossende Guinness pints, swingende negerinnen op samba muziek en Boliviaanse dansers. Misschien dat de Ieren zelf te dronken waren?

Het maakte het feestje er niet minder om en ook was er tussen al dat Zuid-Amerikaans geswing nog wel wat groens te ontwaren. Ook Jesper vond het allemaal wel te pruimen, hoewel hij wel wat suf was (en later ziek naar het bleek).

Na al dit groene geweld zochten we het wat rustige groen van Green Park op, waar we op zoek gingen naar paaseieren. Meer dan 200 door kunstenaars vormgegeven eieren zijn 'verstopt' door heel Londen, aan het publiek om ze te vinden. Wij vonden (ze staan allemaal gewoon op internet) er een paar in het park. Leuk, maar helaas niet eetbaar...

Aan de Wandle

Jesper leest graag over allerlei boerderijdieren in het boekje van Nijntje, maar hij heeft de meeste nog nooit in het echt gezien. Wel jammer, want hij moet altijd erg lachen als hij een beest ziet, of het nou een hond of een duif is maakt hem niet uit. Het leek ons dus wel eens tijd hem mee te nemen naar een kinderboerderij. De dichtstbijzijnde bleek in Merton te zijn. Bijkomend voordeel voor ons is dat we maar 4 metrohaltes naar het zuiden moeten reizen. Uitstappen bij Colliers Wood, daar komen we eigenlijk nooit, we reizen natuurlijk meestal naar het noorden richting centrum, en zuidelijk komen we nooit verder dan Tooting.

De eerste impressie was niet super, grote wegen met veel verkeer, een geweldig lelijke leegstaande bruine kantoorflat, mega shopping outlets met enorme parkeerplaatsen, en veel rommel. Gelukkig leiddde een pad achter de mega-Sainsburys naar een klein riviertje, of eigenlijk meer een stroompje. Dit was de Wandle, genoemd naar meneer Wandle en ook onze wijk Wandsworth is naar dit heerschap vernoemd. Verder weten we eigenlijk niks over hem.

Hoogtepunt van de wandeling was de oude houten watermolen, die nog stroom levert voor een paar winkels.

Maar goed, het ging natuurlijk allemaal om de kinderboerderij. Het was een behoorlijk grote boerderij, met allerlei soorten kippen, kalkoenen, konijnen, geiten en schapen en zelfs alpaca's. Bij elk dier legden we Jesper keurig uit hoe lekker het vlees ervan smaakt.

Jesper was helemaal in zijn nopjes en was vooral enthousiast over de schapen, de konijnen en de kippen, daar werden de meeste gilletjes van plezier geslaakt.

Een prima uitje en Jesper zal ongetwijfeld vannacht dromen over al die dieren die hij eindelijk eens in het echt heeft gezien.

Vossenjacht

We zijn toch al een poosje in dit land en zo langzamerhand raken we aan alle "vreemde" dingen gewend. Toch komt er af en toe iets op ons pad waar we dan toch nog door verrast worden. Dat zit zo: een kleine rode draad  op onze blog is het regelmatige opduiken van vossen in onze tuin. Vorig jaar maakte het nestje jonge vosjes een behoorlijke puinhoop van de tuinen in onze buurt. De buurvrouw, die nogal trots is op haar tuin, vatte dit persoonlijk op en begon een strijd tegen de vos. Dichtbinden van de vuilnisemmer, spray met anti-vossen geur, het dichtgooien van de tunnels die  onder de schutting gegraven waren, niets help. Het begon langzamerhand een obsessie van haar te worden, iets wat wij niet helemaal kunnen plaatsen. Wij vinden het eigenlijk best schattig, 'wilde' natuur zo dichtbij, maar wij zijn dan ook niet zo aan onze tuin gehecht. Dat komt waarschijnlijk ook omdat het niet 'onze' tuin is omdat we huren. We kunnen verder goed met de buurvrouw opschieten, dus we horen haar verzuchtingen over de vreselijke vos maar glimlachend aan. De schutting vervangen door eentje met betonnen fundamenten zodat er niet onderdoor gegraven kon worden was haar nieuwste plan. Tot gisteren.

Toen stond ze voor de deur met het verzoek of wij 's avonds niet in onze tuin wilden komen. Ze had namelijk een 'sniper' ingehuurd. Wat?! Hoorde ik dat goed, of liet mijn Engels me in de steek? Helaas, het was echt waar. Een scherpschutter zou met de vijandelijke vos gaan afrekenen, compleet met nachtkijker en geluiddemper. Dat verwacht je toch eerder in Irak dan in je achtertuin. We wisten wel dat de Britten een andere houding hebben over de vossenjacht dan wij, maar het komt op deze manier wel erg dichterbij. Eigenlijk zijn we het er niet mee eens, ook al maakt het beestje er inderdaad een grote troep van, dit lijkt wel erg extreem. Bovendien leert internetwijsheid dat haar plek zeer waarschijnlijk zal worden opgevuld door een andere vos die het territorium overneemt. We hebben trouwens nog niet gehoord of missie Garden Fox ook 'geslaagd' is, dus er is nog hoop.

Update: K sprak net de buurvrouw en de vossen (mannetje en zwanger vrouwtje) zijn helaas omgelegd. En de buurvrouw gaf zelf ook toe dat het waarschijnlijk weining nut zal hebben omdat de kans groot is dat een andere vos het territorium zal overnemen.