What's in a name?

Soms vraag ik me wel eens af in welk land we nou eigenlijk wonen. Engeland, Groot-Brittannië of het Verenigd Koninkrijk? Wat is het verschil eigenlijk? Is er wel verschil? Is er ook een Klein-Brittannië?
Als ik het mijn collega's vraag, antwoorden ze schuldig dat ze het ook niet weten. Dus heb ik de bron van absolute waarheid Wikipedia er maar op nageslagen. Afijn, volg de linkjes en je weet het antwoord ook.

Een goede graadmeter van wat een land is, kan zijn om naar de sport vertegenwoordigers te kijken. Maar ook daar wordt je hier niet veel wijzer van. Zo wordt het "land" bij het voetbal maar liefst vertegenwoordigd door Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland, maar bij het ijshockey is het weer 1 team. Bij het rugby is het nog vreemder, want daar is Noord-Ierland voor het gemak bij Ierland gevoegd. Een mooi gebaar, sport verbroedert natuurlijk. Dus straks bij de Olympische Spelen in 2012 wordt de eenheid van het Verenigd Koninkrijk weergeven doordat alle sporters bij hetzelfde team horen. Vreemd genoeg noemen ze dat dan weer team GB, waar ik als ik Noord-Ier was, geen genoegen meer zou nemen. En sport verbroedert, behalve als het om Schotten en Engelsen gaat, dus die eersten willen niet meedoen.

Tot slot: als het bovenstaande allemaal geneuzel lijkt, moet je je afvragen af je deze vlag ook ondersteboven zou kunnen ophangen. Dan ziet ie er toch hetzelfde uit? Het antwoord.

Tubes, trains & trams

De ondergrondse heeft altijd mooie reclame uitingen, dus we werden gelijk aangetrokken door de expositie "The Art of Poster". Vrijdagavond was een geschikte tijd om na het werk naar het vernieuwde London Transport Museum gegaan. Het is een poos dicht geweest, om het museum te moderniseren, en dat is aardig gelukt vinden we. Een aanrader.
Hoewel de expositie een beetje karig was, werd het ruimschoots goedgemaakt door de vaste opstelling. Wat opviel was hoe lang geleden alles al in gang is gezet. De ondergrondse, rode dubbeldekkerbussen, zelfs reclame op de bussen, alles is al meer dan 100 jaar oud. Ook het beroemde 'roundel' logo is al lang in gebruik, en overal herkenbaar. Dat is te danken aan de visie van Frank Pick, die aan het begin van de vorige eeuw het design van het openbaar vervoer erg belangrijk maakte, een traditie die tot op de dag van vandaag wordt voorgezet. Leuk weetje: trams werden in Londen geintroduceerd door een Amerikaan, die Train heette.

De raad van Elf

Bijzonder mag je het toch wel noemen: een vriendinnengroep die sinds de middelbare school al bij elkaar is, en sommigen van ons kennen elkaar zelfs van de lagere school! Eens per jaar houden we trouw een meidenweekend en ondanks het feit dat iedereen anders is, is het altijd weer dikke lol.

Deze keer togen we met z'n negenen - twee ontbraken omdat ze als excuus hadden dat ze respectievelijk in New York en Zambia wonen(zwak, erg zwak) - naar het pittoreske Drenthe waar een luxe onderkomen was gereserveerd in het Hof van Saksen.

Er werd natuurlijk flink bijgekletst en de nodige impertinente vragen gesteld, wat de lachspieren danig in beweging zette. Verder was er een avontuurlijk zwembad, werd er gefietst langs hunebedden en onbedoeld verdwaald in de leegtes van Drenthe. 

Een vlot op het meer zorgde voor vocale uitspattingen bij sommigen wat je vervolgens deed afvragen of een van ons van sexe was gewisseld en misschien een carièrre als bariton in het vooruitzicht had. Laten we zeggen dat je erbij had moeten zijn...

Het uitstekende restaurant had zowaar ook nog mijn Hollandse favoriet op de kaart staan. Klaagde ik vrijdag nog over het feit dat ik sinds mijn vertrek uit NL nog nooit stamppot rauwe andijvie had gehad, op zaterdag stond het voor m'n neus, inclusief sudderlapje!

Een heerlijk weekendje kwam (te) snel ten einde... nu eerst eens flink bijslapen ;-)

Chips!

Engeland heeft een naam hoog te houden als het gaat om chips smaken. Er schijnen hier veel meer bijzondere smaken te zijn dan in Nederland. In eerste instantie lijkt dat een beetje tegen te vallen als je op de supermarkt schappen afgaat. Die liggen voornamelijk vol met klassiekers als Cheese & Onion en Salt & Vinegar. Ietsje verder zoeken en je vindt al chips met typisch Engelse smaken als Marmite en Worcester Sauce. En wat te denken van de smaak Prawn Cocktail?

En dat is nog maar bij een 'standaard' merk als Walkers (wacht eens even, moesten we dat niet allemaal Lays noemen?). Ons favoriete merk is Tyrrells, dat meer ambachtelijk gemaakte aardappelschijfjes maakt met toch ook wel bijzondere smaken zoals Sausage & Mustard of Ale & Cheese. Uiteindelijk halen die smaken het kwa uizonderlijkheid niet bij de nieuwe "Do Us A Flavour" actie van Lays. Het publiek kan daarbij kiezen uit 6 smaken:

• Chilli & Chocolate, chips met chocoladesmaak? Hmmm.
• Fish & Chips, deze kan natuurlijk eigenlijk niet ontbreken.
• Onion Bhaji, naar een Indiaas voorgerecht.
• Crispy Duck Hoisin, misschien wel de meest 'normale' smaak die erbij zit.
• Builders Breakfast, dit moet toch wel de winnaar worden? Let ook op het plaatje
• Cajun Squirrel, zonder de twijfel de allerraarste chipssmaak waar ik ooit van gehoord hebt. Je wordt er wel nieuwsgierig van hoe het eigenlijk zou smaken.

Snow Shock

London verkeert in shock - eerst de credit crunch en nu dit: sneeuw! En wel 15 centimeter. Onze tuin en straat  zag er vanochtend zo uit:

Op de fiets gaan leek een hachelijke onderneming, zeker gezien het feit dat de grote wegen ook niet eens gestrooid waren. Dan maar lopen. Onderweg viel het me op dat het wel erg rustig was.... te rustig. Wacht eens even, waar zijn de rode dubbeldekkers?

Iets wat de Duitsers in WO2 niet lukt kostte een beetje sneeuw geen enkele moeite - in heel Londen reden de bussen niet, want te gevaarlijk (tijdens de Blitz reden ze wel). Een lezer van de Guardian merkte op: "How to conquer Britain? Just bring a light sprinkle of snow and the country is yours by tea time".

Het waren niet alleen de bussen die niet gingen. De tube reed, op 2 lijnen na, ook helemaal niet, scholen sloten de deuren en treinen reden minimaal. Bezorgdiensten konden bedrijven niet bereiken en ook de post gooide vandaag de handdoek in de ring. Op kantoor was het verbazigwekkend rustig, sommige collega's claimden dat ze niet konden komen omdat ze 'ingesneeuwd' waren. Watjes.

Mooie plaatjes leverde het in ieder geval wel op en in Battersea Park was het genieten van de aparte stilte die sneeuw altijd brengt.

Winter Wonderland

We hebben sneeuw in Londen! Vanavond (zondag) viel er al een aardig pak en voor morgen wordt nog meer verwacht. Bijzonder, want sneeuw in Londen is zeldzaam (het is hier over het algemeen een stuke warmer dan in NL). Wij gingen er natuurlijk opuit richting Clapham Common om wat plaatjes te schieten:




Benieuwd hoe het morgen er in de ochtendspits aan toegaat...