Picasa voor je iPhone

En vandaag rolde er alweer een Google productje van de lopende band: Picasa foto albums voor je iPhone. De user interface werd gedaan door ondergetekende. Lees ook de Google photo blog voor meer info.


En eerlijk gezegd, het geeft me een enorm voldaan gevoel om na hard werken je product ook daadwerkelijk online te zien :-)

Sfeerimpressie Tokyo & Kyoto

Inmiddels al een week in Japan, het is erg druk, maar 's avonds en in het weekend heb ik toch nog wat tijd om er op uit te gaan. Hier wat foto's voor een korte impressie:









Uitzicht overdag (met Mnt Fuiji aan de horizon) en 's nachts. In Tokyo lijkt het altijd druk met verkeer.


De reclames hier zijn ook druk en kleurrijk. Bovendien bestaat wordt bijna elke reclameboodschap aangeprezen door een vrolijk cartoon poppetje of beestje, wat alles heel vriendelijk en kinderlijk doet lijken. Ook zijn er overal muziekjes, oa bij de treinen en oversteekplaatsen, en natuurlijk in de winkels. Ik heb vanochtend een nieuwe camera gekocht, een half uur lang hetzelfde reclameriedeltje aanhorend. Dat blijft nog wel even hangen in mijn hoofd...

Wat ze ook leuk vinden zijn kermisachtige spelletjes (grijpers die pluche beestjes pakken etc). Hallen vol vind je er. Meest populair lijkt Pachinki, een soort verticale flipperkast. En ook dat bliept en piept als een gek. Geen wonder dat de mensen zelf zo stil zijn.

Gisteren zijn we naar Kyoto gegaan met de Shinkansen, de bullet trein. Wij vonden 'm echter meer op een eend lijken:

Kyoto is de oude hoofdstad en staat boordevol prachtige tempels. Ook erg mooi zijn de maple trees waarvan de bladeren rond deze tijd langzaam diep rood en oranje kleuren.

Speculaas voor Sinterklaas

Zoals al gezegd had ik me laten overhalen speculaas te gaan bakken voor mijn collega's. Makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn keus viel al snel op speculaasbrokken in plaats van kleine speculaasjes. Ik vind de brokken lekkerder en het leek me ook makkelijker te maken, en bovendien heb ik er geen vormpjes voor.
Vraagje tussendoor trouwens: heeft iemand een idee waar die vormen (zie de wikipedia pagina) vandaan komen?
Gelukkig vond ik snel een recept naar mijn hart: doe gewoon alles in de keukenmachine. Bleef er nog één probleem over: het belangrijkste ingrediënt zijn natuurlijk de speculaaskruiden, en die kun je hier natuurlijk niet krijgen. Dan maar zelf maken. We hebben al onze conimex kruiden gewoon laten meeverhuizen, waardoor ik bijna alles al in huis had. Alleen het kardamom poeder ontbrak. Dat hebben ik uiteindelijk gevonding in Tooting, een wijkje iets zuidelijker waar veel Indische en Pakistaanse winkels zijn.









Daarmee was eigenlijk ook het moeilijkste al gebeurd. Beetje door elkaar mixen, plakken van maken, in de oven en klaar is Robert! Gisteren, op Sinterklaas, getrakteerd op het werk en de meesten vonden het lekker. Althans, dat zeiden ze ;)
Niet iedereen durfde het avontuur van het vreemde buitenlandse eten aan, maar er werd flink doorgegeten, ook al had ik in mijn enthousiasme veel te veel gemaakt. En ik moet eerlijk zeggen: het was best binnen te houden. Als tegenprestatie verwacht ik nu wel dat zij mij allerlei Engelse lekkernijen gaan voorschotelen, ik ben benieuwd!

Pool Night

Elke eerste dinsdag van de maand is het Pool Night op het werk. Gezellig een avondje poolen onder het genot van een drankje en een hapje. We houden een pool ladder bij, waarvan de bedoeling is dat je door mensen boven je uit te dagen (en te winnen natuurlijk) probeert zo hoog mogelijk te komen. Aan het begin van de maandelijkse avond wordt de ladder letterlijk op z'n kop gezet, de zogenaamde pool quake. Daarna ben ik meestal in de bovenste regionen te vinden ;)

Kwa eten zijn er altijd de onvermijdelijke chips (of crisps moet ik eigenlijk zeggen), en Twiglets. Twiglets ebben een nogal eigenaardige smaak, die mijn collega's blijkbaar nogal waarderen. Ik heb ze geprobeerd en de omschrijving 'verbrande twijgjes' komt nog het meest in de buurt van de smaakervaring. Iedereen die Mr. Bean ze wel eens heeft zien proberen na te maken: dat is wel ongeveer het idee. An acquired taste zullen we het maar noemen.

Als hoofdmaaltijd is er dan de barbecue (in de zomer) of anders het originele pizza ophalen. Dat is de laatse tijd vaste prik bij de Pizza Express, een van de vele ketens die Londen rijk is. Vreemd genoeg, voor een pizzatent: ze bezorgen niet en ze snijden de pizza's ook niet. Verschillen in de keuze met Nederland: veel 'scherpe' pizza's, terwijl het traditionele Engelse eten nou niet overloopt van de specerijen, veel pizza's met kip, en veel met vlees. En dan bedoel ik Veel Vlees.

Shibuya, Tokyo

Gisteren ben ik aangekomen in Tokyo voor ruim een week werken. Het kantoor is in hetzelfde pand als het hotel (hoe gemakkelijk) en ligt in de hippe wijk Shibuya. Shibuya is een grote lichtzee: alles knippert, blinkt en maakt geluid. Piccadilly Circus en Times Square zijn er niets bij.


Wat me verder tot nu toe is opgevallen: de mensen zijn heel erg beleefd en buigen bij het minste of geringste, zeker als het personeel van een winkel betreft, want die staan natuurlijk lager in de rangorde. Wordt vervolgd....

Stilte voor de superstorm

Het is de laatste een beetje stil hier. Ook in Londen is de herfst volop aan de gang en dat betekent naast vallende bladeren en hamsterende eekhoorns helaas ook ... griep. Het zat er een keer aan te komen natuurlijk, tot nu toe kon ik alle aanvallen afslaan met het lokale wondermiddel Lemsip. Dat werkt normaliter fantastisch, veel beter dan wat ik in Nederland kan vinden. Helaas brak deze week de griepwering door en heb ik een paar dagen bibberend in bed doorgebracht. Angst voor de superstorm soms? Gelukkig is november nu voorbij en kan Piers Corbyn worden bijgezet in de galerij der alarmisten. Wie had dat nu verwacht?

OK, de stilte lag niet alleen aan de griep. We hadden gewoon niet zoveel te melden. Binnenkort zal dat veranderen. Karen is vandaag vertrokken naar Tokyo voor haar werk, en ik heb me door collega's laten overhalen om speculaas te bakken voor Sinterklaas. Over beide waarschinlijk later meer.