Afgelopen zondag kregen we bezoek van Claartje en haar man Stefan. Onverwacht was het wel, want ik (K) had Claartje al sinds de middelbare school niet meer gezien. Daar werken we samen aan de Inktzwam, onze schoolkrant en daarmee hadden we altijd veel lol. Ook hielden we allebei van stripjes tekenen. Verder konden we ons eigenlijk niet meer zo goed herinneren of we nou wel of niet bij elkaar in de klas hadden gezeten. We dachten van wel - in ieder geval met biologie, met overspannen docent Nienhuis (die vergeet je niet snel).
Het is wel gek om elkaar na zo'n lange tijd weer te zien. Je vraagt je toch even af of er wel genoeg gespreksstof is en of je elkaar wel kunt herkennen. Ook wil je niet blijven hangen in eindeloos herinneringen ophalen aan die goeie ouwe schooltijd.
Gelukkig hadden we elkaar genoeg te melden en werd het een gezellige avond, begeleid met - hoe kan het ook anders - een heerlijke curry van de plaatselijke Nepalees.
1 opmerking:
Claartje, die nam komt me bekend voor. Kwam zij niet uit Haarle? Had ze jullie blog gelezen, dat ze contact opnam? Ik ben wel heel erg nieuwsgierig.
Een reactie posten