De stilte voorbij

Met vier vliegvelden in de omgeving en eentje pal in het centrum ben is er geen plek in Londen waar je geen vliegtuigen over kunt zien (of horen) komen. Tenminste, meestal is dat zo. De afgelopen dagen gooide de Eyjafjallajokull (spreek uit even leuk) roet in het eten van de vliegtuigspotters. Een heerlijke rust was het gevolg, en nog opvallender dankzij de helderblauwe lucht waar de strepen uit ontbraken. Toch was ik er niet al blij mee. Goed, ik weet wel dat we eerder klaagden over al het vliegtuiglawaai, maar dit was een bijzonder geval. K is in de VS voor het werk, en als er in Europa niet gevlogen mag worden is dat best een eind zwemmen. Dus volgden we allebei het nieuws over de aswolk op de voet, hoewel dat best lastig was met de elkaar tegensprekende berichtgeving af en toe. Nu lijkt het in ieder geval duidelijk te zijn dat het vliegverbod voorgoed is opgeheven, en kan K morgen gewoon het vliegtuig pakken op weg naar huis. Gedaan met de stilte. ;)