Een titanenstrijd werd het echter niet want al snel was duidelijk dat AZ, dat als een natte krant speelde, geen match was voor het superieure Arsenal. Het duurde niet lang of het stond al 1-0 voor Arsenal, dankzij een slippertje van de keeper. We vroegen ons in alle ernst af of AZ überhaupt nog over de middellijn zou komen, zo hopeloos zag het eruit.

Het dramatische spel van AZ kon echter de stemming in het uitvak niet bederven. Uit volle borst zongen de AZ supporters knap in elkaar gedraaide liedjes zoals 'lalala-lalaa' 'ole ole ole' en 'AZ dat is een club, ja AZ dat is een club'. Het is duidelijk wie we volgend jaar naar het Songfestival kunnen sturen.
Ook konden we meerdere malen genieten van de altijd irritante 'Champions League' intro wat zeer waarschijnlijk is ingezongen door verse castraatjes niet goed genoeg bevonden voor de Katholieke kerk. Het geheel werd begeleid door een wapperend doek wat een grote bal moest voorstellen maar wat mij altijd doet denken aan die oude Witte Reus reclames.
De eindstand was 4-1, gelukkig werd de eer nog gered voor AZ door een onverwacht doelpunt. Helaas niet genoeg om ongeschonden de strijd uit te komen. In ieder geval hadden wij een prima avond.
1 opmerking:
Nou nou nou, een beetje meer respect mag wel hoor. Weet je wel hoe ZWAAR dat is voor je armen dat gewapper met zo'n doek???!!?
Een reactie posten