Craven Cottage

Het leek Arjen wel een goed idee om tijdens zijn bezoek naar een voetbalwedstrijd te gaan. Dit weekend was de Londense topper tussen Arsenal en Chelsea, maar daar kan ik geen kaartjes voor krijgen zonder eerst een lening te regelen bij de bank. Daarom was de keus dit keer gevallen op Fulham F.C., een wat minder bekende club, maar wel eentje die al een poosje in de Premier League speelt. In Nederland doet FFC misschien wel een belletje rinkelen als de club waar Van der Sar naartoe ging na Juventus, of als de club die Nevland weghaalde bij FC Groningen. Veel bekender zal de eigenaar zijn, Egyptenaar Mohamed Al-Fayed, de man achter het succes. Ook eigenaar van onder andere Harrods, maar nog bekender als de vader van Dodi Al-Fayed, de vriend van Lady Diana die ook om het leven kwam in de tunnel in Parijs. Hij komt regelmatig in het nieuws met allerlei complottheorieën over dat ongeluk, en meldde laatst dat hij wel president van Schotland wilde worden. Dit omdat Schotland een band heeft met Egypte, het is namelijk gesticht door een Egyptische prinses.


Dan de wedstrijd zelf. Fulham ontving de altijd lastige Bolton Wanderers. De eerste helft was erg saai, en Fulham kwam op achterstand door een goal uit het niets. Hierdoor hadden we wel goed de tijd het stadion te bekijken. We hadden een mooie plek, achter het doel tussen de fanatieke Fulham fans. Het stadion, Craven Cottage, ligt erg mooi aan de oever van de Theems en deed mee een beetje aan het oude Oosterpark in Groningen denken. De tweede helft was stukken beter. De ene na de andere aanval golfde af op het doel waar wij goed uitzicht op hadden, en het publiek ging er goed achter staan. Het ging er verder vriendelijk aan toe en je kunt tegenwoordig je kinderen ook meenemen naar het voetbal, maar hun vocabulaire kon dan wel eens wat ongewenste aanvullingen krijgen. Helaas konden de Cottagers niet verder komen dan een gelijkspel waar ze eigenlijk wel een overwinning hadden verdiend, maar wij als neutrale toeschouwers hadden zeker genoten.