Ruilen zonder huilen

De vorige keer in Nederland konden we in het huis van vrienden logeren en dat beviel zo goed, dat zoiets nog wel een keer wilden. Daarom hebben we ons huis aangeboden voor een huizenruil, en met succes. Mensen uit Utrecht waren wel geïnteresseerd om naar Londen te komen met de kerstdagen, en aangezien zij ook een jong zoontje hebben paste de ruil perfect.


















Op die manier hadden we een mooie plek om visite te ontvangen, of om zelf op bezoek te gaan, en dat hebben we dan ook druk gedaan. Gelijk na aankomst was het al zeer international met bezoek van Jacq uit de VS, Leonie uit Zambia en Lies & Karel uit Delft. De meegebrachte wijn combineerde prima met de bezorgde sushi. Een dag later trokken wij naar Amsterdam om Ruben, Rejane, Kian en Juno eens op te zoeken. Jesper bleek tot ontzetting van Kian nog niet zo goed in het zorgvuldig met treintjes spelen, hij is nog wat meer in het stadium "wat zou er gebeuren als je dingen tegen elkaar aan slaat".












Op 1e kerstdag was het tijd voor de familie Groenink, en dat betekende onder andere kadootjes en lekker eten. Jesper was erg blij met hamertje tik (gelukkig bleken de ruiten van het huis tegen de hamer bestand), en voor papa en mama waren er de Bert en Ernie DVD's. Het diner werd bereid door moeder en dochter, gelukkig was de keuken goed uitgerust voor uitgebreid kokkerellen.












Tweede kerstdag ging het per trein (de NS had een goede klant aan ons de afgelopen 2 weken) naar Emmen voor het kerstdiner met de familie Weide, en dat betekende onder andere kadootjes en lekker eten. Onze klokkenluider was in zijn sas met de regenmaker, en papa en mama ruilen de HEMA bon zo snel mogelijk in (voor 20 rookworsten). Helaas doorstond Jesper de plumpudding-test niet.