Voorbij

Nu het WK is afgelopen is het een mooi moment om een korte terugblik te doen van hoe het nou is om met Oranje mee te leven vanuit het buitenland. Dat is aan de ene kant wel moeilijk, want alles draait hier om het Engelse team, aan de andere kant ook wel lekker om je gewoon op het voetbal te kunnen concentreren zonder alle gekte eromheen. Jammer was wel dat zodra Engeland was uitgeschakeld de aandacht voor het WK fors daalde, ineens waren F1 en cricket belangrijker, want daar wonnen ze wel. De Engeland merchandise lag ook gelijk voor 10p in de opruimbak, maar dat vond ik eigenlijk nog iets te duur. ;)

Engeland heeft trouwens toch wel een beetje het WK gewonnen. Ze hebben namelijk de lekkerste chips smaak ter wereld. Volgens hunzelf uiteraard.

Maar goed, het voetbal kijken, dat gebeurde voornamelijk thuis, maar ook op het werk en in de hotel lobby van ons hotel in St. Petersburg. Dat was een rare gewaardwording, de piepende kassa leek om een fluitje zodat we steeds dachten dat er wat aan de hand was. Het commentaar was in het Russisch, waar we natuurlijk niets van snapten, en de beste man praatte voor ons gevoel in een constante monotone dreun over alles heen, zodat we van sommige doelpunten dachten dat ze afgekeurd waren, aangezien we geen reactie hoorden. Eigenlijk hadden we geen rekening gehouden met een finaleplek voor "onze" jongens, als we niet zaterdagavond net terug waren gekomen van vakantie hadden we waarschijnlijk wel overwogen om even snel het Kanaal over te wippen. Achteraf maar goed we dat niet gedaan hebben ...