Op Shot

De Britten grijpen graag elke excuus aan om maar te kunnen drinken. Zo ook toen ik mijn collega's aanbod om gezellig een fles Dropshot soldaat te maken. Hoewel het gemaakt is van drop en ze dat nou niet bepaald lekker vinden durfden ze dit toch wel aan. Robert had hetzelfde al eens gedaan met zijn collega's en daar bleef de fles verdacht vol dus ik was benieuwd tot hoever mijn collega's het zouden brengen.

Het eerste glas ging verrassend soepel naar binnen en er werd lovend gesproken over de ietwat zoute afdronk. Ik was nog wel op mijn hoede want dit kon natuurlijk best wel eens de Britse beleefdheid zijn. Zeggen dat je het lekker vind maar ondertussen ga je bijna over je nek. Dat alles met stiff upper lip natuurlijk. Maar goed, ook de tweede en derde ronde gingen erin als koek. Wat mij betreft was de missie alleen geslaagd als de fles volledig leeg ging en ik had daarbij mijn hoop gevestigd op collega Tim die meestal al vier flesjes bier opheeft als ik halverwege de eerste ben tijdens de vrijdagmiddagborrel. Gelukkig stelde hij mij niet teleur en hadden we de fles leeg binnen een uur. Vrolijk en voldaan keerden we huiswaarts, klaar voor het weekend...