De vlucht verliep soepel. Nadat de, verder vriendelijke, Amerikaanse immigratiedienst diverse lichaamskenmerken in de computer had vastgelegd wachtten wij met smart op het welkomscomité J & P. Als echte locals wisten zij natuurlijk precies hoe je op tijd bij het vliegveld moest komen...;-) Geeft allemaal niets, wij waren enorm blij om ze weer te zien!
Ook de meegebrachte kado's werden in huize Bridgepeople te Brooklyn enthousiast ontvangen:
6 opmerkingen:
Leuk om zo snel iets op jullie blog te lezen en nu maar oliebollen bakken. Goed uiteinde.
Rosemarie
Goed om te zien dat jullie heelhuids bij J&P zijn aangekomen.
Via jullie blog volg ik J&P ook een beetje, met J. heb ik in een ver verleden nog een voordeur gedeeld.
Jullie foto's bekijkend (en die bij J&P), moet me toch wel iets van het hart.
Een aantal jaren geleden heb ik een tijdje mogen vertoeven in de pitoreske staat Delaware. Buiten mijn werktijden deed ik destijds een poging om het "Hollandse bruine cafe"-gevoel daar te vinden. Helaas in die contreien was een paars plafond, rood-wit-geblokt tafelzeil en een armetierige kerstboom van jaren her, nog ontzettend hip.
Jullie zijn 1 dag in NY, en hebben gelijk een uitspanning gevonden met de looks van een Groninger Cafe inclusief prijslijst van Stella Artois?
Daarnaast. Oliebollen-mix. Is het niet ontzettend illigaal om dat verderfelijke spul te importeren in de USA?
Alvast een goede jaarwisseling gewenst vanuit een winderig Groningen.
Fijn dat de reis goed is verlopen. Ik las op de site van J&P dat ze een halte te vroeg waren uitgestapt. Ik dacht dat dat ons alleen maar kon overkomen en dat dat aan de leeftijd lag. Niet dus. Wij hebben al post voor jullie ontvangen, waaronder van Essent die een formulier stuurde voor de eindstand. Er was ook een brief van de notaris met een andere eindstand. Als je wil dat we deze naar jullie mailen, moeten jullie doorgeven naar welk adres. Veel plezier vanavond en ook de groeten aan J&P.
PS. Gisteravond op het journaal was nog de begrafenisplechtigheid van J. Brown. Heel apart, eerst liepen ze verdrietig langs de kist en later leek het wel een groot feest.
Groeten,
PaMa
Dag ex-huisgenootje Freek,
Volgens mij waren het zelfs twee voordeuren. Ik krijg opeens weer visioenen van een niet nader te noemen drek in de gang, ranzige keukens, schreeuwende stelletjes en rode lichten.
Ha wat een nostalgie. Maar toch liever de neons van Times Square
Inderdaad J. vroegah was alles beter. Vrije ondernemers in de sociale dienstverlening konden nog belastingvrij haar vak uitoefenen. Gevoelens werden openlijk gedeeld en ach, die afwas van 3 weken zorgde natuurlijk wel voor een gevarieerd dieet.
Maar ondertussen worden mijn vragen over Stella Artois en de import van agrarische produkten in USA wel genegeerd :p
Mooie foto's trouwens.
@Freek: de Stella Artois hebben we aan J&P te danken, de kroeg "Bakker Bart"(of zo) zit hier op de hoek van de straat. Ik heb al meer kroegen met Stella gezien, en niets met rood-wit geblokte tafelzeiltjes. En wat het invoeren van wit poeder betreft, de intocht in de V.S. was verbazingwekkend relaxed.
Een reactie posten