een teppanyaki etentje bij de Japanner,
en het laatste kerstdiner van mijn werk.
Conclusie: van emigreren kom je aan. In het nieuwe jaar moeten de kilo's er maar weer af, maar volgens mij zitten we daarvoor niet in het goede land.
donderdag, december 21, 2006
Engelse ponden
Het is bijna zover, de kriebels beginnen langzaam te komen. Na het weekend vieren we kerst met beide families samen, 2e kerstdag hebben we nodig voor de laatste loodjes aan de Helperweststraat. Woensdag staan de verhuizers namelijk al vroeg op de stoep om onze overgebleven spullen af te schepen naar Engeland. Goed opletten dat er niets wordt opgeslagen dat we mee willen naar de VS. Vrijdag vliegen we dan naar New York, voor het bezoek aan J en P, en misschien nog meer. Niet zo vreemd dus dat de laatste week in het teken staat van afscheid. Bijna elke avond stond in het teken van eten, drank en gezelligheid, onder andere een winterbarbecue (heel trendy),
een teppanyaki etentje bij de Japanner,
en het laatste kerstdiner van mijn werk.
Conclusie: van emigreren kom je aan. In het nieuwe jaar moeten de kilo's er maar weer af, maar volgens mij zitten we daarvoor niet in het goede land.
een teppanyaki etentje bij de Japanner,
en het laatste kerstdiner van mijn werk.
Conclusie: van emigreren kom je aan. In het nieuwe jaar moeten de kilo's er maar weer af, maar volgens mij zitten we daarvoor niet in het goede land.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Engelse 'ponden'. Ja leuk, al houd ik persoonlijk niet zo van woordgrappen...;-)
succes met de laatste loodjes...lies
Volgens mij valt het bij jou nog wel mee met de ponden die er aan vliegen... jij stond niet (zoals ik) de hele avond elk kwartier opnieuw in de rij op te scheppen *jank*
Een reactie posten