Swimathon

In de UK gaat elk beetje sportevenement wel gepaard met een actie voor een charity. Zo ook de Swimathon, die elk jaar plaatsvindt in april in zwembaden door het hele land. Een soort zwemvierdaagse, maar dan in een dag, en met grotere afstanden. Ik was wel eens benieuwd of ik een 5 kilometer kon volhouden en besloot daarom mee te doen. Fysiek zou ik het waarschijnlijk wel volhouden maar het leek me wel erg saai om eerlijk te zijn. Verder had ik ook geen idee hoe lang ik erover zou doen.

Na wat flinke trainingen in de 'Queen Mum' (mijn reguliere zwembad) was het afgelopen zondag dan zover. Na een goed ontbijt ging ik gewapend met een fles gatorade en een energie-gel (voor als ik honger zou krijgen tijdens het zwemmen) richting Clapham Leisure Centre, waar ik zou zwemmen.

Nadat we een kleurige badmuts hadden gekregen - de mijne was felroze - en de onvermijdelijke health & safety briefing hadden gekregen konden we los! In mijn baan zwommen nog 4 andere mensen die ook 5 km gingen doen. Helaas hadden zij allen de snelheid van een zeehond op apegapen waardoor ik ze zo ongeveer elke 2 baantjes allemaal weer kon inhalen. Hier had ik al een beetje rekening mee gehouden maar had niet verwacht dat andere mensen zo traag zouden zijn. Maar goed, ik was er nou eenmaal aan begonnen, dus tanden op elkaar en bikkelen maar.
 

In een echt lekker ritme kwam ik niet echt, maar dankzij het slome gedoe had ik vrij veel rust dus voelde me de gehele race prima. Ondanks alle hindernissen zwom ik er 90 minuten over, wat ik een prima tijd vind! En aan het einde kregen we een mooie medaille!

Er was ook nog support op de tribune, wat ik jammer genoeg tijdens het zwemmen niet echt kon zien. Sommige supporters vonden echter de trappen en deuren veel interessanter...