Aan de Wandle

Jesper leest graag over allerlei boerderijdieren in het boekje van Nijntje, maar hij heeft de meeste nog nooit in het echt gezien. Wel jammer, want hij moet altijd erg lachen als hij een beest ziet, of het nou een hond of een duif is maakt hem niet uit. Het leek ons dus wel eens tijd hem mee te nemen naar een kinderboerderij. De dichtstbijzijnde bleek in Merton te zijn. Bijkomend voordeel voor ons is dat we maar 4 metrohaltes naar het zuiden moeten reizen. Uitstappen bij Colliers Wood, daar komen we eigenlijk nooit, we reizen natuurlijk meestal naar het noorden richting centrum, en zuidelijk komen we nooit verder dan Tooting.

De eerste impressie was niet super, grote wegen met veel verkeer, een geweldig lelijke leegstaande bruine kantoorflat, mega shopping outlets met enorme parkeerplaatsen, en veel rommel. Gelukkig leiddde een pad achter de mega-Sainsburys naar een klein riviertje, of eigenlijk meer een stroompje. Dit was de Wandle, genoemd naar meneer Wandle en ook onze wijk Wandsworth is naar dit heerschap vernoemd. Verder weten we eigenlijk niks over hem.

Hoogtepunt van de wandeling was de oude houten watermolen, die nog stroom levert voor een paar winkels.

Maar goed, het ging natuurlijk allemaal om de kinderboerderij. Het was een behoorlijk grote boerderij, met allerlei soorten kippen, kalkoenen, konijnen, geiten en schapen en zelfs alpaca's. Bij elk dier legden we Jesper keurig uit hoe lekker het vlees ervan smaakt.

Jesper was helemaal in zijn nopjes en was vooral enthousiast over de schapen, de konijnen en de kippen, daar werden de meeste gilletjes van plezier geslaakt.

Een prima uitje en Jesper zal ongetwijfeld vannacht dromen over al die dieren die hij eindelijk eens in het echt heeft gezien.