Chocolade & Ham

Deze week moest Arjen in Londen zijn voor zijn werk, en hij had het weekend ervoor een verblijf in een B&B hier in de buurt geregeld. Vrijdag zette hij een recordtijd nner voor de reis Nederland-Engeland, met dank aan de NS zonder wie dit niet mogelijk zou zijn geweest. Ondanks dat had hij toch nog puf genoeg om 's avonds bij ons voor Sinterklaas te spelen. Dank u Sinterklaasje!

Voor zaterdag was de hoofdmoot een bezoekje aan (maar weer eens) een voetbalwedstrijd. Tottenham tegen Liverpool bleek wat te hoog gegrepen, dus we hadden gekozen voor het wat meer haalbare West Ham. De 'Hammers' staan stijf onderaan in de Premier League en moesten tegen het maar 2 plaatsen hoger genoteerde Wigan. Daartegenover staat dat de supporters van West Ham een reputatie hebben hoog te houden als het gaat om fanatici (of hooligans eigenlijk). We waren dus benieuwd wat we konden verwachten.

Het stadion, Boleyn Ground, is imposant als je er recht voor staat, hoewel het wel een wat merkwaardige vorm heeft met aan één kant een enorme tribune. Misschien dat de club daarom een oogje heeft op het toekomstige Olympisch stadion. Rond het stadion bruiste het al, met veel mensen in paarsblauwe mutsen, sjaals en shirts. Eenmaal binnen bleek dat de meeste toeschouwers eigenlijk toch weer een nederlaag verwachtten, de stemming was wat lauw. Tenminste, totdat de thuisclub aan het eind van een slechte eerste helft op voorsprong kwam. Toen ze in de 2e helft op een 2-0 voorsprong kwamen barstte het gejuich helemaal los, ik werd zelfs geknuffeld door een West Ham supporter, wat zijn het toch een schatjes eigenlijk. Uiteindelijk werd het 3-1, met nog een gemiste penalty voor Wigan hebben we ons genoeg kunnen vermaken, al was aan het spel wel te zien waarom beide ploegen onderaan de ranglijst staan.


Trouwens, het begint haast een traditie te worden, ook bij deze wedstrijd stond een obscure Nederlander op de mat. Vraagje: wie was het?