Tower Bridge

Het icoon van London is natuurlijk de Tower Bridge, dus het werd hoog tijd dat eens met een bezoekje te vereren. We kwamen de ondergrondse uit en werden gelijk getrakteerd op kanon schoten. Die kwamen niet van de Tower zoals ik eerst dacht, maar van een oud zeilschip dat over de Theems voer. Op de oevers van de rivier liepen meisjes in klederdracht met Zweedse vlaggen en er was een zangkoor, in Londen is altijd wat te doen. Het bleek dat de driemaster een replika was van de Zweedse Gothenburg, dat nu een bezoekje bracht aan Engeland. Treurig nieuws: de historische clipper Cutty Sark die bij Greenwich ligt is dit weekend afgebrand.











Maar goed, terug naar de Tower Bridge. Voor (naar lokale maatstaven) een schappelijk bedrag mag je met de lift omhoog in 1 van de torens, en over de bovenste loopbruggen heen en weer lopen, ondertussen genietend van het uitzicht. Terwijl wij bovenin waren ging de Gothenburg weer terug en ging de brug dus open. Nou kun je vanaf daar bijna alles in Londen zien, behalve recht onder je, dus we konden niet zien hoe de brug open ging. Gelukkig hadden we nog een kans dat te zien toen we eenmaal via de andere toren naar beneden waren gegaan. Dat duurt nog best wel lang, mannetjes houden de voetgangers tegen, er gaan sirenes, er wordt omgeroepen, de stoplichten gaan op rood, de hekken gaan dicht en dan pas gaat de brug open.


Het mooiste van de tour van de Tower Bridge moest toen nog komen: de Engine Rooms. Een knap staaltje techniek van ruim 100 jaar geleden, met stoommachines en hydraulische kracht werd ervoor gezorgd dat de brug open kon. Alles zit nog steeds lekker in de olie en de werking wordt goed uitgelegd op de bordjes. Hoewel de brug tegenwoordig op een andere manier wordt bediend, draait één van de machines nog (op een laag pitje), erg imposant.