H. van Veen & R. Froger

Gisteren was het dan eindelijk zover, we kregen de sleutels van ons nieuwe huis. Even wennen dat de deuren niet meer opengaan met een pasje, maar we zijn erg blij. In het hotel begint de douche de laatste tijd flink te sputteren, blijkbaar is het tijd dat we gaan. Het is onvoorstelbaar hoeveel mensen er nodig zijn voor een sleuteloverdracht, we stonden op een gegeven moment met zijn zessen in de keuken. Wij tweetjes natuurlijk, Lee van het bedrijf dat ons helpt met de verhuizing, de vorige bewoner, iemand van de letting agent en dan nog iemand waarvan we niet helemaal precies weten wat zij er nou deed. Rennen en vliegen door het huis, elk vlekje en krasje werd genoteerd, gedicteerd en gefotografeerd. Wat dat betreft zit het dus wel goed, mochten er ooit problemen komen dan zijn we driedubbel gedekt. Het is wel raar om het huis nu te zien, per slot van rekening zijn we er eigenlijk maar 10 minuttjes geweest, toen het nog vol stond. Duidelijk is wel wat ons aantrok: de oude elementen zoals de erker en de schouw.












Nog eenmaal terug naar Fraser Place, want pas vandaag komen onze spullen er te staan. Eindelijk ons eigen huisje, en omdat het hier mooi weer is, kunnen we lekker in de tuin een plek onder de zon opzoeken. En, niet onbelangrijk, eindelijk kunnen we zelf koken, Nederlandse klassiekers als lasagne en nasi goreng. Misschien wordt het hier wel even stil, want we hebben nog geen internet daar, maar er wordt aan gewerkt.