Leeuwen en draken

Deze keer hielden we het dichtbij. Een weekendje San Francisco, met hotel, ook al zouden we eventueel wel heen en weer kunnen gaan met trein of auto, maar dat is wat minder relaxed. Het was een heel mooi hotel, elke kamer is door een kunstenaar onder handen genomen en is een uniek kunstwerk geworden. Die van ons was behangen met een soort van propaganda in de stijl van de communisten. Obey, obey, obey!









We gingen naar SF om te winkelen, maar ook omdat er 2 feesten waren: zaterdag was het begin van de festiviteiten voor het Chinese Nieuwjaar. Volgende week op de 18e is het pas zo ver, dan wordt het Jaar van de Hond uitgezwaaid en begint het Jaar van het Varken. Daaromheen zijn allerlei gebeurtenissen, met uiteindelijk op 3 maart een grote Chinese optocht. Dan zijn wij helaas al weg, gelukkig was er een kleine voorproefje op zaterdag: de mini-parade.









De parade bestond uit een lange slang, twee dansende en springende leeuwekoppen en een fanfare met veel trommels. Er was in Chinatown een bloemenmarkt, een rare mengeling van kraampjes met Chinese nieuwsjaarsitems, bloemen uiteraard, en een middenstandsbraderie.


Het was er nogal druk, en het regende de hele tijd, dus we besloten de dag verder te besteden aan het shoppen. Behalve natte schoenen leverde dat niet veel op, maar we hebben wel heerlijk Braziliaans gegeten, met caipirinhas natuurlijk.

Zondag was het gelukkig veel beter weer, de hele dag zon. Dit was de dag van het Tet festival, oftewel Vietnamees Nieuwjaar. Niet in Chinatown dus, maar Little Saigon. We waren helaas net te laat om het vuurwerk op de foto te zetten, maar konden nog wel de optocht meemaken. Met, inderdaad, een draak en twee leeuwekoppen. Toch waren er ook wel verschillen. Ze deden er oude soldaten mee, waarschijnlijk vanwege de Vietnam oorlog, en werden de 2 volksliederen gezongen. Het Amerikaanse natuurlijk, alhoewel zingen daar niet helemaal klopt, het was een bandje van zo te horen Mariah Carey. Gevolgd door het Vietnamese, zo hartstochtelijk meegezongen dat de geluidsinstallatie het met een knal begaf. Wel een beetje sneu.









Er was ook veel aandacht voor de veiligheid, gelukkig maar, je weet het immers maar nooit. Het Tet festival was wel een stuk kleiner dan het Chinese, dus gingen we verder met shoppen. Daar valt weinig over te zeggen, zo spannend is het niet. Nog even getafeltennist en ondertussen nog een even lunch gegeten in Betty Boop's Diner.









Na zoveel luchtigheid hebben we ons 's avonds nog even verdiept in de politieke leiding van Californië.