Our house

... in the middle of our street. Nou ja, aan het eind van de straat dan eigenlijk. In de vorige blogs hebben we al een paar glimpsen van ons huis laten zien, maar nu wordt het tijd om het eens officieel "voor te stellen".

Laten we beginnen met waar het is. Het is redelijk in de buurt van ons vorige flatje, 20 minuten lopen schat ik, in feite gewoon de Common oversteken. We wonen nu wel iets verder bij het centrum vandaan (1 metrostation) maar daar staat tegenover dat we wel veel dichter bij de metro wonen (5 minuutjes), dus uiteindelijk ben je er sneller.









Toen we het huis zagen vielen we gelijk voor de oude elementen. Mooie tegels, glas in lood, in elke kamer zowat een schouw. Maar de belangrijkste reden om te verhuizen was dat dit echt ons huisje is. Geen bovenburen of gedeelde ingang meer, heerlijk!
We hebben nu 2 verdiepingen en dus een trap, wat goed is voor onze conditie. Boven zijn de slaapkamers en de badkamer, met de powershower. Zeker veel power, een Kärcher is er niets bij. Beneden de woonkamer, de woonkeuken en de woon-wc. Nou ja, dat laatste is dan misschien wat overdreven.









Enfin, een plaatje zegt meer dan duizend woorden, dus voor wie nog meer wil zien: we hebben nog meer fotos op smugmug gezet.

InWeiding

Net verhuisd en het eerste bezoek stond al weer voor de deur. Gezellig! Marco en Heleen hadden de eer om als eerste te mogen logeren in ons nieuwe onderkomen. De afstand Emmen - Schiphol bleek langer dan gedacht maar uiteindelijk konden ze toch nog mee met een vliegtuig dat richting een van de Londonse vliegvelden vertrok.

In London werden de bekende bezienswaardigheden bekeken en gekiekt en ook wij gingen, na een vullend RoKa ontbijt^tm een dagje mee.


Omdat het bezoek na twee dagen sjouwen al aardig toe was aan nieuwe voeten besloten we de boot te nemen. En wel de boot van Little Venice naar Camden. We voelden ons met dit kanaaltochtje als een tourist in Holland.



Onderweg zagen we leuke dingen zoals een drijvend Chinees restaurant en leerden we dat vroeger in de tijd van de trekschuit de bemanning van een boot deze met de benen door tunnels moest duwen (via de zijwanden). Dan is een motor toch wel wat relaxter. De boot eindigde bij Camden Lock; de markt zelf leek drukker dan ooit, dus daar gingen we snel doorheen, even sfeerproeven en dan door naar Primrose Hill voor het uitzicht.


De avond werd passend afgesloten met bier, pubachtig eten en een wandeling door Soho.

Pasen in Polderland

Na de verhuizing konden we gelijk weer door naar Nederland, dus echt veel tijd voor uitpakken hadden we niet. Op woensdag was het vroeg op om de eerste vlucht van Gatwick naar Amsterdam te pakken. Vanaf daar gingen we met mijn ouders (K) naar Hilversum om een 50 jaar oud instituut te eren: Studio Sport. De tentoonstelling werd in het museum van beeld en geluid gehouden (dat kleurige, wazige pand wat je ziet vanuit de trein van Amersfoort naar Amsterdam).

Veel was interactief, dus we sloofden ons uit met wielrennen tegen Armstrong, knipten het sportjournaal en probeerden goed te schakelen tijdens een schaatswedstrijd.

Het museum had naast sport een hele verzameling archiefbeelden van de Nederlandse TV, van journaals en Loeki de Leeuw (yes!) tot shows en cabaret. Ook daar was weer vanalles interactief. Wij kozen voor de sterrenopkomst, waarbij je als een echte Ron Brandstichter kon binnenkomen, begeleid door muziek en de stem van Gaston. Net echt, maar wel een beetje eng ;-)

Een erg leuk museum waar je je zeker wel een hele dag of meer kunt vermaken.

Vervolgens was het tijd voor een toer langs Raalte, Emmen, Groningen en Amsterdam waar we een speciaal dieet volgden van paaseitjes, taart, bitterballen, bier en maar weer paaseitjes. En er werd natuurlijk weer flink bijgekletst...

Spelletjes gespeeld...

En gewandeld in het Grunniger laandschap:

Kortom, een heerlijk en lang weekend en vonden het heel gezellig iedereen weer te zien!

Even geduld a.u.b.

Het is rustig op deze blog, maar zeker niet in huize Roka. Na de verhuizing begon het grote uitpakken, waarop een aantal spulletjes gelijk weer ingepakt kon worden. We zijn het afgelopen paasweekeinde namelijk "on tour" geweest door Nederland. Het was erg gezellig, iedereen nog bedankt. Foto's en verhalen volgen (hopelijk) nog, want we hebben voorlopig nog geen internet in ons nieuwe huis. Even geduld dus.

Moving up

Zo, wij zijn weer een treetje gestegen op de 'property ladder'. De verhuizing is soepeltjes verlopen, ook al hadden we ons een beetje vergist in de tijd die het zou kosten. Zaterdag stond de verhuizer van Aussie Man and Van stipt om 8 uur op de stoep. Het was trouwens geen Australiër (het lijkt me ook lastig verhuizen op slippers), maar een Pool. Uiteraard zou ik bijna zeggen, maar hij had nog een leuke opmerking: hij kon merken dat er een recessie gaande is doordat hij nu ineens ook Engelse collega's heeft. Voorheen werd het zware werk alleen door Oosteuropeanen gedaan.










Deze keer staken dus ook wat Nederlanders de handen uit de mouwen. We hadden vooraf alles al in dozen gedaan en de kasten uit elkaar geschroefd, dus het was in principe een simpele klus, al protesteren mijn spieren daar nu heftig tegen. Het uitladen was wat moeilijker, want het nieuwe huis heeft een trap, en na 2 jaar op de begane grond gewoond te hebben ben ik traplopen niet meer zo gewend. Al helemaal niet met een paar kilo aan studieboeken als extra ballast. Maar ja, gewoon doorgaan was het motto, dan kom je er vanzelf wel. Daarna begon de volgende klus: alles weer in elkaar schroeven en uitpakken. Voordeel van zo vroeg beginnen was dat we erg veel gedaan konden krijgen op een dag, en ook op zondag hebben aardig wat spulletjes hun plekje gevonden, zodat het nu echt ons huis begint te voelen. Moe maar voldaan hebben we onszelf gisteravond getrakteerd op wat lekkers:

Inpakken

Bijna is het zover, volgende week gaan we verhuizen dus vandaag was het tijd om in te pakken. We hadden uitgerekend dat het sinds 2005 alweer onze 4e verhuizing wordt, een gemiddelde van een per jaar (waar zijn we eigenlijk mee bezig?). Maar goed, deze keer hoefden we niet zoveel spullen in te pakken omdat we erg veel verkocht hadden voor ons vertrek naar Engeland. Toch viel het inpakken van boeken nog wel tegen - wat zijn die zwaar!

Onze verhuisbedrijf had alvast een dozenpakket bezorgd en zo konden we aan de slag (let ook op de naam van onze verhuizer).

(het moge duidelijk zijn wie de foto's neemt en wie er inpakt ;-))