Opa en oma's

Afgelopen dagen waren Jesper's grootouders op bezoek, en natuurlijk stond hij weer in het middelpunt van de belangstelling:


En als een echte celebrity liet hij het gefotografeer van de paparazzi kalmpjes over zich heen komen:


Het was maar goed dat de grootouders met de auto waren gekomen, want ze hadden een vracht aan kadootjes meegenomen:

(nee papa, deze kleertjes zijn toch echt voor je zoon bedoeld...)

Iedereen hartelijk bedankt voor de mooie kado's!

Gelukkig hadden ze wel een beetje aan ons gedacht - we konden eindelijk genieten van beschuit met muisjes!


Verder was er natuurlijk alle reden om (eindelijk) een van de vele flessen champagne (het voordeel als je voor een wijn site werkt) open te trekken:


En Jesper vond het natuurlijk maar al te best om een paar dagen volledig vertroeteld te worden:

Kadootjes!

Het is toch wel relaxed om een baby te zijn. Voor het eten wordt gezorgd, je boodschap doe je gewoon in je broek (nou ja, luier dan) en verder is het lekker slapen in de wieg, box of bij papa en mama op schoot. En dat is nog niet alles want voor de hele dag nietsdoen word je ook nog eens beloond met kado's! Via deze weg wil Jesper daarom iedereen bedanken voor de mooie kleertjes, knuffels en boekjes:

Voor het eerst

Dit jaar staat tot nu toe voor ons en voor Jesper in het teken van dingen voor het eerst doen. Zoals de eerste wandeling met de wandelwagen:

Voor het eerst heerlijk (nou ja) badderen:

De eerste keer in de drager:

Alleen wacht Jesper nog steeds op zijn eerste emailtje (jesper.weide apestaartje gmail.com)!

P.S. Voor degenen die het nog niet door hadden, we zetten alle foto's van Jesper op smugmug.

Doorgedraaid

Wegens succes "geprolongeerd", onze top 10. Deze keer geen terugblik, maar een vooruitblik op het nieuwe jaar.

1) Sweet Child of Mine - Guns 'N Roses
2) Niemand Laat Zijn Eigen Kind Alleen - Willy & Willeke Alberti
3) Cry - Godley & Cream
4) Mutter - Rammstein
5) Lullaby - The Cure
6) Pump Up The Volume - Marrs
7) Milk - Garbage
8) Papa - Stef Bos
9) Baby I Love You - The Ramones
10) This Is The New Shit - Marilyn Manson

Een week alweer

De tijd vliegt, en vandaag is Jesper alweer een week oud! De bevalling en het leven daarvoor lijkt al lang geleden (het was tenslotte ook vorig jaar). Voorlopig doet Jesper alles wat een normale baby moet doen. Verder is het een echte Brit want hij drinkt heel veel. Ook leert ie alvast het alfabet, de A kan ie al goed.

Gisteren kreeg hij zijn eerste prikje, de hielprik. En Jesper bleek een echte bikkel te zijn want hij gaf geen kik.


En verder vindt hij het ook heel gezellig bij papa en mama:




Maar ook alleen in de box is het fijn:


Kortom, heel wat avontuur, zo'n eerste week!

Jesper!

Het was een lange zit en ons geduld werd tot het uiterste op de proef gesteld, maar eindelijk is ie er dan: onze zoon Jesper Ferdinand. Jesper vond het blijkbaar zo lekker in mama's buik (wat wil je met dat winterse weer) dat ie ook 14 dagen na uitgerekende datum nog totaal geen aanstalten maakte om eruit te komen. Dus dat betekende dat er wat hulp nodig was.

Op woensdagmiddag vertrok ik richting het ziekenhuis waar de weeen zouden worden opgewekt. In eerste instantie bracht dat nog niet veel teweeg, dus op vrijdagochtend heel vroeg werd een tweede poging gedaan. Daarna ging alles in sneltreinvaart en om 10u 's ochtends werden wij de trotse ouders van een kerngezonde zoon. Voor de liefhebbers van getallen: hij kwam om exact 10.16am Engelse tijd ter wereld, woog 3700 gram en was 52 cm lang. De bevalling duurde 3.15 uur.

Na een nachtje in het ziekenhuis konden Jesper en ik gelukkig naar huis waar we nu goed verzorgd worden door papa R. Mijn herstel verloopt voorspoedig en ook Jesper gedraagt zich (meestal) heel keurig.

En dan nu wat foto's:













Donderdagochtend: wachten in het ziekenhuis om te zien of de weeen op gang zouden komen (nog niet). Het eten is niet echt haute cuisine. Het uitzicht maakt wel weer wat goed.


Jesper 10 minuten oud en huilen kan ie al als de beste.


Uitrusten van het zware werk.


We did it!


Met een trotse papa en mama.


Voorlopig lijkt Jesper nog niet echt geinteresseerd in de typische Londense sights... slapen is toch zoveel beter.


Toch nog wat Engels bloed?


Zaterdag 1 januari - eindelijk weer thuis!